Blog LVTPR

Twinterview Deel XI: Vincent van Amerongen (DigitaalGids – Consumentenbond)

2012-01-30T10:47:00.001+01:00

Vincent van Amerongen is hoofdredacteur van de DigitaalGids, een tijdschrift van de Consumentenbond over allerlei computergerelateerde zaken. In dit elfde LVTPR-twinterview meer over de toegevoegde waarde van dit blad en hoe de DigitaalGids inspeelt op de laatste trends. Deze editie vond plaats op vrijdag 27 januari 2012, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Als hoofdredacteur van de DigitaalGids, heb je waarschijnlijk ook een persoonlijke voorkeur: Apple of Windows?

@LVTPR: Is het vanuit dat oogpunt moeilijk om kritisch te zijn op Apple-producten in de gids?

“Dat valt mee. We volgen Apple ook kritisch en plaatsen bijvoorbeeld stukken over hun bemoeizucht en Apple Care. Over dat laatste krijgen we regelmatig klachten.”

@LVTPR: Helder. Kun je – voor diegenen die onbekend zijn met dit blad – kort uitleggen waar de DigitaalGids precies voor staat?

“Wat veel mensen denken - en begrijpelijk gezien de naam - is dat het de digitale versie is van de Consumentengids. Wij maken echter gewoon een blad dat zes keer per jaar verschijnt. De Digitaalgids staat vol met tests en praktische tips en trucs voor de actieve computerhobbyist.”

@LVTPR: Maar daar zijn er meer van. Hoe onderscheiden jullie je dan van die vele andere computerbladen?

“Ten eerste: het is een Consumentenbond-blad. Daarom zijn we reclamevrij en bieden we onafhankelijke en betrouwbare tests. Daarnaast zijn we hét blad voor de computerhobbyist, die niet alles van techniek wil weten. Dat wil ook zeggen: geen technisch jargon.”

@LVTPR: Maar wanneer is een onderwerp dan interessant voor de DigitaalGids-lezers?

“Onderwerpen moeten een breed publiek aanspreken (niet te niche) en praktisch nut hebben. Laptops testen we bijvoorbeeld wel, videokaarten niet.”

@LVTPR: Zie je in de onderwerpkeuze bepaalde trends? Oftewel, in hoeverre zie je nu andere onderwerpen?

“Natuurlijk. Toen we met de DigitaalGids begonnen in 2001, had je een pc en een 56k-modem. Toen kwam wifi. Nu is mobiel in opkomst: smartphones, tablets. Dat zie je ook terug in onze onderwerpen.”

@LVTPR: Spelen jullie daar verder nog op in? Hebben jullie bijvoorbeeld een app? En zo ja, wat doet deze?

“Sinds november 2011 heeft de Consumentenbond de Beste Koop-app. Daarmee hebben gebruikers alle testscores van producten op zak. Zo kun je in de winkel snel de beste koop zoeken.”

@LVTPR: Kunnen we deze app ergens downloaden?

“Via onze website. Of direct uit de App Store van Apple. Voor Android is een versie in de maak.”

Dit is het elfde in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Twinterview Deel X: Henri de Jong (Mijndomein.nl)

2012-01-23T11:04:00.000+01:00

Henri de Jong is mede-eigenaar van Mijndomein.nl, een van Nederlands grootste aanbieders van domeinregistratie en webhosting. Daarnaast is het bedrijf actief in autolease. Een opvallende combinatie, waar Henri in dit interview meer over vertelt. Dit is het tiende LVTPR-twinterview. Deze editie vond plaats op vrijdag 20 januari 2012, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Mijndomein.nl, dat kennen we toch vooral van de hosting en de domeinregistratie. Jullie zijn echter ook een autoleasebedrijf? Hoe dat zo?

“Om onze naamsbekendheid te vergroten, zetten we op een ludieke manier ‘rijdende en pratende abri's’ in. Dit zijn lease-auto’s met daarop onze bedrijfsnaam.”

@LVTPR: Waarom zou een consument deze Mijndomein-auto moeten leasen?

"Bij ons kun je zorgeloos rijden in een zuinige en nieuwe auto, tegen een lage prijs. De bestuurder weet altijd van tevoren waar hij of zij aan toe is. Geen poespas dus.”

@LVTPR: Gisteren (19 januari 2012, red.) schijnt overigens een bijzondere dag voor Mijndomein Auto te zijn geweest. Wat is er gebeurd?

“Ja heel bijzonder. De eerste zeventig (!) TomTom-auto's zijn gisteravond uitgeleverd. TomTom heeft in totaal tweehonderd auto's gesponsord. Deze zijn nog tot 1 maart 2012 te bestellen of leasen.”

@LVTPR: Dit zijn zeer duurzame auto's. Kun je de keuze hiervoor toelichten?

"In deze tijd is het belangrijk dat ieder zijn steentje bijdraagt. Wij willen als Mijndomein.nl dan ook bewust groen bezig zijn. Alle bij Mijndomein.nl gehoste websites en onze auto's zijn per 1 januari 2011 CO₂-neutraal of -gecompenseerd volgens de hoogste norm. TomTom motiveert de bestuurder tot reductie van CO₂. Samen helpen we je bewuster te rijden.”

@LVTPR: Wat betekende de TomTom-levering voor jou persoonlijk? En wat was je rol?

“Ik ben vooral trots op ons team. Alle medewerkers van Mijndomein.nl hebben hard gewerkt. Verder ben ik heel blij met onze samenwerking met TomTom. Het was fijn om tijdens de aflevering lekker met onze klanten te kunnen praten. Erg inspirerend en leerzaam.”

@LVTPR: Dat kunnen wij ons voorstellen. Hoe zie jij nu de toekomst van Mijndomein Auto?

“We willen meer en grotere type auto’s in de winkel krijgen. Eind dit jaar hopen we op 2.000 bestellingen te zitten. Op dit moment hebben we ruim 430 auto's op de weg. Diverse bedrijven hebben ons inmiddels benaderd om te praten over levering naar hun mensen en/of klanten.”

Dit is het tiende in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

LVTPR en Automotive PR op Auto-/Motosalon 2012

2012-01-19T11:31:00.000+01:00

De Auto-/Motosalon (‘Het Salon’) is al tientallen jaren een magneet voor iedere motor- en auto-aficionado. Op 12 januari 2012 begon in Brussels Expo alweer de 90ste editie. Naast premières, nieuwigheden en tentoonstellingen is Het Salon dé ontmoetingsplek voor iedereen die werkzaam is binnen of gelieerd is aan de automotive-industrie. LVTPR’s Annemieke van Baal, Bob Winckels en Luc Gyzels waren aanwezig op uitnodiging van Harley-Davidson. Cas Heuvelmans vertegenwoordigde de klanten van de Benelux-dochter van Automotive PR. Klanten van Automotive PR zijn verschillende importeurs, aftermarket-producenten en garagebedrijven in de Benelux-markt.

Het Auto-/Motosalon 2012 duurt nog tot en met 22 januari 2012. Bekijk hieronder een fotoverslag.

Motor met zijspan

Bob (rechts) op de H-D-stand met

Jarno Middelbosch en Shanita Doerga (H-D)

Annemieke poseert bij een glimmende

Alfa Romeo

Luc op zijn Harley-Davidson-

droommotor

McLaren MP4-12C

BMW 328 Buegelfalte (1937)

Twinterview Deel IX: Michiel Droog (HVMP Marketing)

2012-01-17T12:08:00.000+01:00

Michiel Droog is directeur en eigenaar van internetmarketingbureau HVMP. Hij twittert via het account van zijn bureau (@hvmpmarketing) over de ontwikkelingen in online marketingland. In dit interview gaat hij in op de belangrijkste webtrends en social media. Michiel is de negende geïnterviewde in serie LVTPR-twinterviews. Deze editie vond plaats op vrijdag 13 januari 2012, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Wat is volgens jou de beste bedrijfswebsite van Nederland? Waarom?

@LVTPR: Oké. Social media is populair. Verandert hierdoor ook de rol die een bedrijfswebsite moet hebben? Hoe?

"Wij vinden van niet, social media is slechts een extra kanaal. De corporate site dient als basis voor je online marketing. Dat verandert niet door social media. Wel zien we veel meer technische integratie optreden met de bedrijfswebsites.”

@LVTPR: Kun je daar een voorbeeld van noemen?

“Nagenoeg iedere mkb-site wil tegenwoordig een twitter-integratie. Ook de Like- en +1-buttons zijn niet aan te slepen!”

@LVTPR: Wat is volgens jou de belangrijkste webtrend voor 2012? Waarom?

“Dat is absoluut mobiel. Steeds meer organisaties zullen dit jaar mobiel gaan. Het is nu ook bereikbaar voor kleinere organisaties.”

@LVTPR: Mooi vooruitzicht! Heb je in dit licht nog een tip voor pr- en communicatieprofessionals?

“Jazeker. Lees het e-book van Jim Lecinski (Google). Je kunt het downloaden op http://www.zeromomentoftruth.com/.”

@LVTPR: Het is bijna weekend. Doe jij/jullie nog iets op de vrijdagmiddag? Een borrel bijvoorbeeld?

Dit is de negende in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Twinterview Deel VIII: Richard Spaans (Oxxio)

2012-01-09T12:03:00.002+01:00

Richard Spaans is Manager Corporate Communications & PR bij Oxxio, de vierde energieleverancier van Nederland. Daarnaast is hij actief op Twitter (@rspaans). Hij is de achtste geïnterviewde in onze inmiddels behoorlijk uitdijende serie LVTPR-twinterviews en de eerste van het jaar 2012. Deze editie vond plaats op vrijdag 6 januari 2012, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: laten we beginnen! Het nieuwe jaar is net begonnen. Heb je nog goede voornemens of vind je dat onzin?

@LVTPR: Niet lullen, maar poetsen dus Richard. Wat is momenteel de grootste communicatie-uitdaging van Oxxio?

“Ons blijvend onderscheiden van andere energieleveranciers. Concurreren op prijs is in deze markt niet meer genoeg.”

@LVTPR: Maar hoe onderscheiden jullie je dan?

“Onder andere door de consument te helpen met het besparen op het energieverbruik en te voorzien van relevante content.”

@LVTPR: Heb je daar misschien een voorbeeld van? Maakt het voor de lezer ook inzichtelijk!

“Ons e-magazine MIXX (www.oxxio.nl/mixx). Hiermee informeren we consumenten op een laagdrempelige manier over energie.”

@LVTPR: Ziet er goed uit! Als we kijken naar het jaar 2011 voor Oxxio, wat was dan jouw hoogtepunt?

“Oxxio heeft een tijd in de verkoop gestaan. Ik was verantwoordelijk voor de in- en externe communicatie daaromtrent. Dat traject is goed verlopen. Zowel voorafgaand aan de verkoop als tijdens de aankondiging van de koper.”

@LVTPR: Nu dat allemaal is afgerond: waar zie je momenteel nog grote pr- en communicatie-uitdagingen?

“Herstel van vertrouwen in de economie. Hoewel dat natuurlijk in eerste instantie geen pr-uitdaging is. Eerst zijn structurele maatregelen nodig. En ik denk dat Derek Ogilvie ook wel wat pr-advies kan gebruiken.”

@LVTPR: Heb je nog een tip voor pr- en communicatieprofessionals?

“Wees bereikbaar voor journalisten en wees eerlijk. Hetgeen niet betekent dat je alles hoeft te zeggen!”

@LVTPR: Daar kunnen wij het als pr-bureau alleen maar mee eens zijn. En nu: vrijdagmiddag! Doen jullie nog iets bij Oxxio?

Dit is de achtste in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Tuigdorp, caviapolitie en stoeproken

2012-01-03T14:17:00.000+01:00

Tuigdorp is de winnaar in de jaarlijkse verkiezing van Woord van het Jaar 2011, georganiseerd door woordenboekuitgever Van Dale. Zo’n zestienduizend mensen deden aan de verkiezing mee. Iets minder dan de helft (43 procent) koos voor tuigdorp. Volgens Van Dale is dit een ‘afgelegen locatie die is ingericht als woonoord voor veelplegers e.d., m.n. zo’n locatie met asowoningen.’

De term is te danken aan PVV-leider Wilders die het woord voor het eerste gebruikte. Ook de nummer twee op de eindlijst – caviapolitie – is te danken aan de politiek. PVV-kamerlid Graus nam het initiatief voor een speciale dierenpolitie. Vooral in de politiewereld was er twijfel over dit plan. Oud-korpschef Bernard Welten van Amsterdam kwam met de term caviapolitie, die uitstekend aangaf hoe serieus hij het initiatief nam. Occupyer eindigde dit jaar bij Van Dale als derde.

Belgische stoeprokers

De uitgeverij organiseert eenzelfde verkiezing in België. Bij de zuiderburen kreeg het woord stoeproken de meeste stemmen. Sinds het rookverbod op kantoren en in de horeca is het een vertrouwd gezicht: groepjes rokers die noodgedwongen buiten op de stoep een sigaret of sigaar roken. Op de tweede plaats in België staat frietrevolutie. Dit woord staat voor het protest in België tegen de langste kabinetsformatie ooit. Heen- en weerkind eindigde in België als derde. Dit is een kind dat in een vechtscheiding heen en weer getrokken wordt tussen de ouders.

Wat opvalt in beide verkiezingen is dat de politiek een stevige invloed heeft op taalvernieuwing. Dit ondanks de enorme opkomst van sociale media als Twitter en Facebook die ook een eigen vocabulaire hebben. Zo moet ik steeds vaker iets ‘liken’.

Politieke invloed

Ontvrienden was weliswaar Woord van het Jaar 2009 bij Van Dale, maar in 2010 kwam de politiek sterk terug met gedoogregering. De eerlijkheid gebiedt te vermelden dat ‘twittereren’ in 2009 volgens een andere verkiezing (die van het genootschap Onze Taal) Woord van het Jaar was. Maar dit jaar kozen de leden van Onze Taal voor ‘weigerambtenaar’. En dan zijn we toch weer terug bij de politiek.

Klaas

30 december: dag van de zinloze tweet (update)

2011-12-28T09:39:00.001+01:00

“Mijn tandflos wordt op een mooie plek geproduceerd”, “Moet me nu maar eens gaan aankleden deze 1e kerstdag! Oh ja eerst douchen, snuf ik stink woehaaa lol”, “Heb op dit moment niks te tweeten”, “Ben er net achtergekomen dat er 525600 minuten in een jaar zitten”, “Het is allemaal wat zeg”.

LVTPR besloot in 2010 voor het eerst om het ongenoegen over het dichtslibben van de Twitter-tijdslijn met non-informatie te kanaliseren. De dag vóór oud & nieuw werd daarom uitgeroepen tot de ‘Dag van de zinloze tweet’. Waarom deze dag? 30 december is elk jaar toch een beetje een niksdag. Een stiltedag voor de storm van oud & nieuw.

UPDATE: een zinvol 2012
Eind 2011 riepen we opnieuw op om volstrekt nutteloze tweets vergezeld te laten gaan van hashtag #zinlozetweet. En ook de tweede keer werd het goed opgepakt. Om het nieuwe jaar goed van start te gaan, hebben we daarom een top vijf samengesteld van de meest nutteloze tweets die op deze dag zijn voorbijgekomen – in willekeurige volgorde:

1. Kan begin van rol plakband niet vinden.

2. Het is soms lastig om de juiste luidsterkte te vinden op de radio!

3. Logboek Nicolas G. Spin: 20:01 – Urineren.

4. Tarwebrood, tarwebrood, tarwebrood. Hoe vaker je dit woord herhaalt des te zinlozer wordt het.

5. Er staan tweeduizend nummers in de top 2000!

Buiten competitie – maar wel noemenswaardig – is de meest nutteloze website van 2011: http://www.kanariepiet.com/.

Laten we hopen dat iedereen al zijn zinloze tweets eruit heeft gegooid op 30 december.LVTPR wenst u een zeer zinvol 2012.

Twinterview Deel VII: Sébastien Willems (Perspagina)

2011-12-27T13:25:00.000+01:00

Sébastien Willems is medeoprichter en COO van Perspagina.nl, een platform voor een nieuw soort persberichten, ook wel social media releases genoemd. Daarnaast is hij actief op Twitter (@baswillems). Genoeg reden om hem te ondervragen in alweer het zevende deel in de vrijdagmiddagserie LVTPR-twinterviews. Deze editie vond plaats op vrijdag 23 december 2011, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Laten we snel beginnen. Bijna Kerstmis, wat vind jij hier eigenlijk van? Kijk je ernaar uit of juist niet?

@LVTPR: Haha, Chris(tmas) Rea doet het hier ook altijd goed. Maargoed, even serieus: Perspagina.nl, wat is dat eigenlijk?

“Met PersPagina (PressPage) kunnen bedrijven hun nieuws wereldkundig maken, onder andere door inzet in social media. Wij houden ons bezig met een specifiek onderdeel van pr 2.0: newsrooms en social media releases.”

@LVTPR: Wat is dan het grootste voordeel van een perspagina t.o.v. een 'normaal' persbericht?

“Vooral de vindbaarheid, distributie en meetbaarheid zijn belangrijk. Ook creëer je een bestemming voor je doelgroepen. De social media releases (persberichten nieuwe stijl) komen samen in een newsroom, een branded nieuwsomgeving.”

@LVTPR: Heb je misschien wat voorbeelden van mooie perspagina's voor onze volgers? Dat verduidelijkt het vast!

“Mooie voorbeelden zijn de newsrooms van Heinz (nieuws.heinz.nl) en Managementboek (pers.managementboek.nl).”

@LVTPR: Ziet er goed uit! Wat zou jouw ultieme pr 2.0-tip zijn aan pr- en communicatieprofessionals?

“Iedereen sterft van de tips. Mijn tip is deze ook eens in de praktijk te brengen en ze niet alleen te retweeten en bloggen! Probeer dus in 2012 wat van die tips daadwerkelijk te implementeren.”

@LVTPR: Geen blogs, maar daden! Dan nu: weekend. Doe je nog iets om het te vieren?

“Op vrijdagavond doen wij niet zoveel, gek genoeg is donderdag is onze borreldag, haha.”

Dit is de zevende in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Wat iedereen kan leren van Britt Dekker: drie f*cking vette tips

2011-12-22T14:52:00.002+01:00

Britt Dekker is misschien wel dé persoon van 2011. De platinablonde tiener dook voor het eerst op in ‘Take me Out’ en veroverde daar met haar licht naïeve opmerkingen de harten van het Nederlandse publiek. Wat volgde was de hoofdprijs in ‘Echte meisjes in de jungle’ en vele hilarische optredens in ‘De wereld draait door’. De flapuit verscheen zelfs geheel naakt als ‘klap-uit’ in de Playboy. So what, zul je misschien denken. Dat is niet helemaal waar. Iedereen kan wel degelijk iets van haar leren. Daarom drie tips van Brittje. Voor ons.

1 | Wees niet bang
Het valt niet te ontkennen: Britt is helemaal zichzelf. Geen opsmuk, tierelantijntjes of dubbele belangen. Of zoals ze het zelf zegt: “Als ik bijvoorbeeld een politicus was, zou ik moeten denken: ik moet dit zeggen en dat uitstralen. Doodvermoeiend lijkt me dat.” Britt wil gewoon lekker kletsen.

En Nederland vindt dat eigenlijk best leuk. Alles wat ze zegt, komt recht uit het hart. Hierdoor is er niet of nauwelijks doorheen te prikken , hoe hard je ook drukt. Zelfs als ze denkt dat Nelson Mandela een bekende Surinamer is. Misschien is dat wel wat we van haar kunnen leren: spreek uit het hart. Dat maakt je pas echt authentiek. Maarrr… denk wel na over wat je zegt. Op dat punt kan onze Britt nog wel wat van ons leren.

2 | Draag overal dezelfde boodschap uit
Britt was in 2011 overal. Op televisie, internet, in bladen en zelfs in ‘kwaliteitskranten’ zagen we haar vrolijke gezicht. En bewust of onbewust kreeg ze overal dezelfde boodschap voor het voetlicht: “Ik heb geen talent.” Een beetje zelfspot kan tenslotte geen kwaad. Doordat onze blonde Britt dit overal roept, beklijft haar boodschap op den duur bij steeds meer mensen. En is dat niet precies wat een bedrijf ook wil bereiken met public relations? Ja toch? Dan is die Britt misschien toch slimmer dan wij met zijn allen denken…

3 | Zorg voor een goede oneliner
Omdat we overspoeld worden met boodschappen, meningen en nieuws, is het zaak om een eenvoudige, goed te onthouden slogan te hebben. Iets wat Britt uitermate goed heeft begrepen. Van haar ‘f*cking vet’ maakte ze zelfs een top 50-hit. En wat je ook van dit nummer vindt, de associatie is wel gelegd. Precies datgene wat wij ook zouden moeten doen. Via een krachtige slogan of oneliner zorg je ervoor dat mensen weten wie je bent en waar ze je moeten plaatsen. Gebruik jouw slogan overal en altijd: op je website, blog, social media, in advertenties en meer. Hem verwerken in een dansplaat is overigens geen must.

Resultaat
Britt Dekker was in 2011 in Nederland de meest gezochte persoon op Google. Daarnaast tekende ze onlangs een contract bij RTL om nog een aantal programma’s te maken. Neem van mij aan, we zijn voorlopig nog niet van haar af. En dat is voor ons blijkbaar heel leerzaam.

Michel

Twinterview Deel VI: Samantha Nagtegaal-Waas

2011-12-19T11:39:00.000+01:00

Samantha Nagtegaal-Waas is Online Brand Manager Vrouwen bij Sanoma Media Nederland. Onder haar hoede vallen de magazines Libelle, Margriet, Esta en Zin. Daarnaast is ze zeer actief op Twitter (@Sams_tweets). Dit zesde deel in de vrijdagmiddagserie LVTPR-twinterviews vond plaats op vrijdag 16 december 2011, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Nou, de Kerst komt eraan. Waar verheug jij je het meest op en waarom?

@LVTPR: We hoorden over een Libelle-eindejaarsactie voor Ronald McDonald Kinderhuizen. Wat houdt deze actie in?

“Wat hebben jullie toch goede oren! Dit is een actie waarmee mensen hun eigen kerstwensen kunnen maken, deze verspreiden op Facebook en in het Kinderhuis. Deelnemers kunnen in de bijbehorende applicatie kiezen om de kerswens te projecteren in het Ronald McDonald Kinderhuis in Amsterdam.”

@LVTPR: De kerstgedachte, mooi! Op welke manier zetten jullie hiervoor social media in?

“De actie leeft op Facebook. Hiernaast roepen we de Libelle-lezeressen en -fans op om via het blad, de website, e-mail en social media deel te nemen. Heerlijk die integratie!”

@LVTPR: Vanaf wanneer gaat deze Libelle-actie voor de Kinderhuizen lopen? Met andere woorden, vanaf wanneer kunnen we meedoen?

“Vanaf vanmiddag staat de applicatie op www.facebook.com/libellenl.”

@LVTPR: We zijn benieuwd! Heb je met al je ervaringen nog een pr 2.0-tip voor onze volgers?

“Uiteraard! Tip 1: blijf dichtbij je merk/doelgroep maar verras wel. Tip 2: wees persoonlijk en benaderbaar. En tip 3: zorg voor een goed netwerk van influencers. Succes allemaal!”

@LVTPR: Drie tips in twee tweets. Knap! Nu is het bijna weekend. Doet Sanoma Media nog iets op vrijdagmiddag?

Dit is de zesde in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Taalverloedering of -verrijking?

2011-12-16T14:22:00.000+01:00

De Engelse taal is aan een onstuitbare opmars bezig in Nederland. Daarmee zeg ik niets nieuws. Want zeker in de IT zijn Engelse termen al jarenlang gemeengoed. Woorden als software, internet, computer, en ga zo maar door zijn sterk vernederlandst en staan zelfs al in het Groene Boekje. En je hoeft maar een willekeurig pleintje op te lopen en de Engelse (kracht)termen vliegen je om de oren. Echte taalpuristen zijn het niet eens met deze invloeden van het Engels, maar persoonlijk vind ik dat taal leeft en zich ontwikkelt. Daar horen invloeden van buitenaf bij, zeker bij een klein taalgebied als het Nederlands.

Toch hebben ook wij onze sporen nagelaten in andere talen. Ons koloniale verleden en de Nederlandse nederzettingen in Noord-Amerika hebben de Engelse taal ‘verrijkt’ met Nederlandse woorden, die in de meeste gevallen amper zijn verbasterd. Van sommige woorden is algemeen bekend dat ze uit het Nederlands komen. Bijvoorbeeld Brooklyn (Breukelen) en Santa Claus (Sinterklaas).

'verEngelste' Nederlandse woorden

Er zijn echter ook veel minder bekende voorbeelden van 'verEngelste' Nederlandse woorden. De tien meest opvallende.

1. Ahoy (welbekend van ‘Ship ahoy’) komt van het Nederlandse hoi.

2. Bluff komt van – jawel – bluffen.

3. Boss is een verbastering van baas.

4. Cruise komt van kruisen, dat op zijn beurt afkomstig is van het woord kruis.

5. Frolic (vrij vertaald dartelen) komt van het Nederlandse vrolijk.

6. Iceberg is vrijwel hetzelfde woord als ijsberg.

7. Landscape is afkomstig van landschap.

8. Sketch is een verbastering van schets.

9. Schaats is in het Engels verbasterd tot skate.

10. Trigger komt van trekker.

Een eervolle vermelding voor Bogart, de achternaam van de legendarische acteur Humphrey Bogart. Dit komt namelijk van ‘boomgaard’.

Getriggerd door deze lijst en op zoek naar meer voorbeelden? Bekijk de hele lijst hier.

Toon

Bron: Taaljournalist @taaljournalist op Twitter)

Twinterview Deel V: Michiel Steltman (DHPA)

2011-12-12T10:28:00.001+01:00

Michiel Steltman is directeur van de Nederlandse brancheorganisatie voor hostingbedrijven: de Dutch Hosting Provider Association (DHPA). Ook is hij actief op Twitter (@michielsteltman). De alweer vijfde editie van de vrijdagmiddagserie LVTPR-twinterviews vond plaats op vrijdag 9 december 2011, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Laten we weer luchtig beginnen: wat is momenteel jouw favoriete gadget en waarom?

@LVTPR: Een echte gadgetliefhebber zien we al. Vraag 2: wat is de belangrijkste communicatie-ontwikkeling die op dit moment bij DHPA speelt?

“De DHPA werkt veel samen met Emerce, Cloudworks en ISP Today. Onze naamsbekendheid groeit snel, ook door Twitter.”

@LVTPR: Ah, op welke manier zet een branchevereniging voor hosters een kanaal als Twitter in?

“We tweeten DHPA-nieuws en retweeten nieuws uit de markt. Vaak op het gebied van security en vertrouwen in de hostingsector. Daarmee laten we als DHPA zien wat ons als brancheorganisatie bezighoudt.”

@LVTPR: Interessant! Kun je op basis van je ervaringen pr- en communicatieprofessionals een advies geven over pr 2.0?

“Jazeker! Allereerst wordt het persoonlijke brand steeds belangrijker. Dus veel aandacht voor social media. Daarnaast de opkomst van netwerkorganisaties met community-sites en ad hoc-bijeenkomsten. Daar moet je zijn als pr 2.0-professional!”

@LVTPR: Jij weet waar je het over hebt! Het is bijna weekend nu. Tijd voor een drankje. Wat maak jij open?

Dit is de vijfde in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

LVTPR is toch zeker Sinterklaas niet?

2011-12-09T15:18:00.001+01:00

Een traditie mag je het gerust noemen. Dus dan doen we dat ook maar. Afgelopen woensdag 7 december 2011 vierden we weer met hele bedrijf onze eigen LVTPR-versie van Sinterklaas. Deze keer deed de man met de mijter – weliswaar iets te laat – het huis van LVT’er Nienke aan. Heel toevallig waren ook alle collegae daar aangeschoven voor een heerlijke avond. Vol verwachting van het pakje dat hij of zij kreeg. En benieuwd of het gedicht zou bevallen bij die ene collega voor wie het geschreven was.

Nou, de Sint mag gerust zeggen, dat het een succes was. De meest hilarische gedichten zijn te horen geweest en de pepernoten waren niet aan te slepen. Blije gezichten alom. Kortom: een traditie die we graag in ere houden bij LVTPR.

Twinterview IV: Astrid Kuyer (Tempo-Team)

2011-12-05T11:03:00.001+01:00

Astrid Kuyer is Senior Adviseur Marketingcommunicatie bij uitzendbureau Tempo-Team. Ook is zij actief op Twitter (@astridkuyer). Via Twitter ondervroegen we haar in onze vrijdagmiddagserie LVTPR-twinterviews. Deze editie vond plaats op vrijdag 2 december 2011, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: We beginnen zoals altijd luchtig: wat is jouw absolute droombaan - mocht niks je tegen kunnen houden?

@LVTPR: Natuurlijk! Tweede vraag: wat is de belangrijkste ontwikkeling die er op communicatiegebied bij Tempo-Team speelt?

“De waarde van social media bij de werving van moeilijk bereikbare kandidaten. Denk aan het het vinden van nieuwe vrachtwagenchauffeurs: bit.ly/vnyRII.”

@LVTPR: En wat zijn volgens jullie dan moeilijk bereikbare kandidaten?

“16-17-jarige drop-outs die een hekel hebben aan school. Maar ook operators bijvoorbeeld. Als je alleen al ziet hoeveel vacatures er daarvoor beschikbaar zijn op onze site: bit.ly/s3Mgtf.”

@LVTPR: Maar kun je deze doelgroep wel via social media bereiken? En zet je daar Twitter voor in of iets anders?

“Hiervoor hebben we @Chauffeur_Tim in het leven geroepen. Tim vraagt om mee te doen met een prijsvraag om gratis je rijbewijs te kunnen halen. Zie ook het filmpje wat gemaakt is voor deze groep: bit.ly/w3deO7.”

@LVTPR: Wij vinden hem sympathiek! Welk advies zou je pr-/communicatieprofessionals over pr 2.0 willen geven?

“Schrijf naast boeiend, kort en bondig, vooral ook interactief. Pr inzetten als onderdeel van de Conversion Marketing Mix.”

@LVTPR: Goede schrijftip. We gaan nu bijna het weekend in! Wat doet Tempo-Team op de vrijdagmiddag? Een 'vrijmibo' bijv?

“Geen borrel, wel Google AdWords aanscherpen. Een laatste blik op Google Analytics. En de werklijst voor de nieuwe week opstellen.”

@LVTPR: Tot slot: met welk drankje open je dan het liefst straks het weekend?

Dit is de vierde in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Twinterview Deel III: Esther van de Velden (Inter Access)

2011-11-28T10:43:00.001+01:00

Esther van de Velden is marketing communication consultant bij IT-dienstverlener Inter Access. Ook is zij actief op Twitter (@evdvelden). Via Twitter ondervroegen we haar in onze vrijdagmiddagserie LVTPR-twinterviews. Deze editie vond plaats op vrijdag 25 november 2011, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Het is bijna weekend, dus we beginnen luchtig. Ga je nog leuke dingen doen de komende twee dagen?

@LVTPR: Dat wordt druk! Tweede vraag: wat is de belangrijkste ontwikkeling die er op communicatiegebied speelt bij Inter Access?

“Wij zijn op dit moment bezig met de uitrol van onze nieuwe strategie die in het teken staat van ‘Slimmer Verbinden’. Hierbij houd ik mij op dit moment bezig met de online strategie, want ook online willen we slimmer verbinden met onze doelgroepen.”

@LVTPR: Ah, zou je in het kort kunnen uitleggen wat die strategie ‘Slimmer Verbinden’ inhoudt?

“Kort en krachtig: focus op tevreden klanten en betrokken medewerkers. Het komende jaar willen we social media meer en meer gaan inzetten om ook echt de dialoog aan te gaan met onze klanten online.”

@LVTPR: Logische volgende vraag voor de online strategie-verantwoordelijke: zet je daar ook Twitter voor in? En gebruik je daarbij ook je persoonlijke ervaringen op Twitter?

“Het afgelopen jaar hebben wij Twitter vooral gebruikt om goed te luisteren naar onze doelgroepen. Nu zijn we toe aan de next step! Ik gebruik Twitter zelf vooral om op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen en ik volg natuurlijk de klanten van Inter Access. We hebben zelfs een keer een deal binnengehaald via Twitter.”

@LVTPR: Zeer interessant! Heb je vanuit jouw rol nog een tip over pr 2.0 aan pr-/communicatieprofessionals?

“Begin met luisteren en breng je online influencers in kaart. Ontwikkel een strategie en ga de dialoog aan. Begin klein.”

@LVTPR: Dat klinkt als iemand die het snapt! Het is inmiddels ‘VrijMiBo’-tijd, vieren jullie dit bij Inter Access? Hoe?

“Bij Inter Access hebben we één keer in de twee weken een ‘DoMiBo’. En jullie? Staat de borrel al klaar?”

@LVTPR: We werken nog wel even door, maar de chips staan al op tafel! Laatste: met welk drankje open jij het weekend?

Dit is de derde in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Van 0 naar 100 in vier seconden!

2011-11-23T10:35:00.001+01:00

Presentatoren Nederland op
Wielen, Bavo Galema en
Danny van Dongen

“Turn right. Turn RIGHT. You missed it! For the love of ..!” zegt Jeremy Clarkson, presentator van Top Gear, geïrriteerd.

Wouter Glaser, pr-manager Benelux en Zuid-Afrika bij TomTom, en ik reden onlangs in een zilverkleurige Porsche Panamera, kriskras door Nederland om een aantal redacties te bezoeken. Voor wie de naam Panamera niets zegt: deze vijfdeurs hatchback rijdt van 0 naar 100 in iets meer dan vier seconden. Maar dat terzijde. Ons doel was om onder andere de nieuwe TomTom GO LIVE Top Gear Limited Edition te laten zien en horen. Naast de stem van Jeremy Clarkson biedt deze speciale TomTom-uitvoering een Stig-modus (eigenlijk de stille modus). Daarnaast zijn unieke, door Top Gear geselecteerde, nuttige plaatsen – zoals circuits en raceplekken – vooraf geïnstalleerd. De GO LIVE Top Gear-editie is bovendien voorzien van de HD Traffic-technologie van TomTom, die automobilisten langs files leidt. Genoeg reden om eens bij te praten met journalisten bij verschillende redacties.

Met het venijnige commentaar van Jeremy Clarkson op de achtergrond reden we langs Marco Mekenkamp van Connexie (Mijdrecht), Mark Ruitenbeek van TVFilm (Hilversum), Bavo Galama van Nederland op Wielen (Zandvoort), Guus Hoevenaars van Sp!ts (Amsterdam) en Henk de Hooge van DutchCowboys (Roosendaal). Veel opvallender konden we niet aankomen. Alfred Monterie van de Telegraaf zochten we thuis op in Vijfhuizen. Volkskrant-journalist Bard van de Weijer had een papadag, dus bij hem gingen we ook thuis langs, geen probleem met deze auto. Met zijn kinderen op de achterbank kreeg hij een voorproefje van de nieuwe Top Gear-editie van TomTom, de Nike+ SportWatch en de onlangs aangekondigde TomTom Go Live 1005 WORLD.

Een lange dag, met veel enthousiaste reacties. Behalve van Jeremy Clarkson. Het verkeer in Nederland is veel te strak geregeld naar zijn zin. Na de zoveelste rotonde roept hij dat hij wagenziek wordt. Het was me het dagje wel.

Bob

Twinterview Deel II: Mark Ogertschnig (Audi)

2011-11-21T11:51:00.001+01:00

Mark Ogertschnig is pr-manager Audi Nederland. Ook is hij actief op Twitter (@markogertschnig). Via Twitter ondervroegen we hem in onze vrijdagmiddagserie LVTPR-twinterviews. Deze editie vond plaats op vrijdag 18 november 2011, live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: Laten we beginnen met een logische eerste vraag voor jou: in welke auto rijdt de pr-manager van Audi zelf?

@LVTPR: Mooie bak! Wat is de belangrijkste ontwikkeling die er momenteel op communicatiegebied bij Audi speelt?

“We zetten in op verschillende social media zoals Twitter, Facebook en Youtube. Een andere belangrijke ontwikkeling is mobile marketing. Zo ontwikkelden we bijvoorbeeld voor de Audi A1 een iPad-advertentie. Daarnaast combineren we bij Audi Nederland social media steeds meer met de bestaande communicatiemix. Twitter hebben we bijvoorbeeld succesvol ingezet in de Doe Mij Die R8-actie met Autoblog en de Audi Q3 Twitter Tour.”

@LVTPR: Is Twitter voor jou zelf ook een interessant kanaal? Zo ja, hoe gebruik je het persoonlijk?

“Voor mij is Twitter een belangrijk kanaal om nieuws te delen en traffic te genereren naar onze sites. Echt persoonlijk gebruik ik het voor communicatie met kennissen en vrienden. Bijvoorbeeld het delen van check-ins op Foursquare.”

@LVTPR: Heb je dan vanuit je eigen en Audi-ervaring een tip voor pr- en communicatieprofessionals over pr 2.0?

“Mijn advies aan pr- en communicatieprofessionals is social media niet als doel te zien maar als aanvullend middel op je communicatie. Ander advies: vergeet radio en outdoor niet. De Audi A4/A5 twintig procent-bijtellingcampagne heeft dankzij deze vormen 25 procent meer online bezoekers per week.”

@LVTPR: Nog even de belangrijkere dingen van het leven. Wat doet Audi op de vrijdagmiddag? Een ‘vrijmibo’?

“Op vrijdagmiddag gaat de business unit van Audi naar huis. Doordeweeks doen we regelmatig een zeepkist met een drankje. Zelf werk ik elke vrijdag thuis en zet ik de vrijdagmiddagborrel in met mijn vriendin.”

@LVTPR: Ook fijn! Nog een specifiek drankje dat je erbij pakt om het weekend te vieren?

Dit is de tweede in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

LVTPR presents.... LVTPR

2011-11-18T09:10:00.001+01:00

Get your motor runnin'...

2011-11-17T10:15:00.001+01:00

Afgelopen woensdag 15 november 2011 was het weer zo ver: de jaarlijkse LVTPR- en Eventive-borrel. Een moment om eens bij te praten met klanten en relaties in media en journalistiek. Deze keer op een unieke locatie, namelijk de gloednieuwe Harley-Davidson-showroom. Onder het genot van spareribs, hamburgers, popcorn en hotdogs was het een gezellige Amerikaanse middag daar in Amsterdam. En bovenal een zeer nuttige middag. Want het bleek eens te meer dat je warme banden toch vooral bijhoudt door mensen face-to-face te ontmoeten.

Voor diegenen die er niet bij konden zijn: gelukkig hebben we de foto’s nog. Hieronder een selectie. Bekijk ze allemaal op de Facebook-pagina's van LVTPR en Eventive.

De LVTPR- en Eventive-borrel bij Harley-Davidson

Charly gaf de borrel een krachtige kickstart

Vrolijke conversaties

Ronkende motoren

Pr-lek

2011-11-15T10:51:00.001+01:00

Bij de loodgieter thuis lekt de kraan. Een uitdrukking die de meeste mensen wel kennen en ook herkennen. Zijn kinderen van leraren en schooldirecteuren niet vaak slecht opgevoed? En kan het huis van menig schilder niet een likje verf gebruiken?

Er bestaat eigenlijk geen overkoepelend woord voor de professional die in zijn eigen leven niet in staat lijkt om de adviezen na te leven die hij beroepshalve geeft. Daarom roept Onze Taal op om per e-mail suggesties op te sturen, zodat we deze mensen voortaan met één term kunnen aanduiden.

Practice what you preach

Deze actie van Onze Taal ga ik nauwlettend in de gaten houden. Want de winnende inzending levert een belangrijke nieuwe pr-term op. Het gaat hier namelijk om ‘PRactice what you PReach’. Je kunt maar één keer de eerste indruk maken. Een slordige presentatie tast de geloofwaardigheid aan en vormt een vervelend pr-lek. De tuin van de hovenier, de auto van de garagehouder, de website van de websitebouwer, ze zijn allemaal het visitekaartje van hun respectievelijke bedrijven.

Omdat ik verwacht dat de term vaak gebruikt gaat worden in de pr, hier alvast mijn bijdragen: PRoloos of PRoleeg. Iemand andere suggesties?

Ben

Twinterview Deel I: Wouter Glaser (TomTom)

2011-11-14T10:40:00.001+01:00

Wouter Glaser is pr-manager Benelux en Zuid-Afrika bij TomTom. Hij werkt in deze functie onder meer samen met LVTPR. Daarnaast is hij zeer actief op Twitter (@wouterglaser). Genoeg redenen om hem aan de tand te voelen in het allereerste LVTPR-twinterview. Dit vond plaats op vrijdag 11 november 2011 (11-11-11), live op Twitter vanaf 16.00 uur.

@LVTPR: We beginnen luchtig: wat is het laatste muzieknummer dat je hebt gehoord?

@LVTPR: Wat is de belangrijkste ontwikkeling die er momenteel bij TomTom speelt op communicatiegebied?

“We worden vaak gezien als 'kastjesmaker' en die maken we nog steeds met veel plezier. Maar we zijn ook leverancier van vele andere soorten navigatieproducten. De uitdaging is dus vooral om journalisten en het grote publiek ook de andere kanten van TomTom te laten zien, zoals automotive, verkeersinformatie en smartphone-applicaties. Navigatie is de basis en daar zijn we goed in. Ongeacht welk platform!”

@LVTPR: Minder 'kastjesmaker', meer 'navigatiespecialist' dus. Hoe gaan jullie hiermee in de praktijk om?

“Een voorbeeld is dat we ons steeds meer profileren als verkeersautoriteit. Het maakt niet uit hoe je de informatie ontsluit en via welk navigatiemedium. Pr-matig doen we dit door bijvoorbeeld maandelijks een Traffic Report te maken en uit te sturen. Dit stellen we samen op basis van HD Traffic-data.”

@LVTPR: Kun je kort uitleggen wat HD Traffic precies is? En welk voordeel dit oplevert voor de gebruiker?

“Dat is lastig. Beelden zeggen meer dan woorden, zie bijvoorbeeld deze video. Waar het in feite op neer komt is dat HD Traffic op basis van TomTom-toestellen met een simkaart en anonieme Vodafone tracking-bestanden tot 99,9 procent van de wegen ziet en meet. Dus ook bijvoorbeeld de Overtoom.”

@LVTPR: Welk advies zou je pr-/communicatieprofessionals over pr 2.0 willen geven?

“Wees jezelf, oprecht en authentiek. Zie Twitter niet als hét middel, maar een middel. Haal de muur tussen privé en zakelijk neer.”

@LVTPR: Dank je. Laatste vraag: het is vrijdagmiddag. Welk drankje pak jij er zo bij om het weekend te openen?

Dit is de eerste in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Dakar-rally

2011-11-11T09:27:00.004+01:00

Afgelopen weekend, 6 november 2011, vond de Pre-Proloog van de Dakar-rally plaats op het Eurocircuit in Valkenswaard. Een aantal winnaars van de mail&win-actie van Texaco had hiervoor vrijkaarten gewonnen. De gelukkigen kregen de kaarten voor dit spectaculaire race-evenement van de sponsors Nijol Oliemaatschappij en onze klant Chevron/Texaco. LVTPR/Automotive PR verzorgde de pr rondom deze actie.

De Pre-Proloog is de officiële kick-off voor de Nederlandse teams die aan de Dakar-rally meedoen. Alle prijswinnaars van de Texaco-actie werden verwelkomd op de stand van het Schoones Dakar-team en kregen daar uit handen van Arjen Buur (Nijol Oliemaatschappij) en Guus Volkstedt (Texaco) een aantal goodies, waaronder een bodywarmer. De vrijkaarten gaven toegang tot de paddock in de binnenring. Daar konden de winnaars onder meer de truck van het Schoones Dakar-team van dichtbij bewonderen en een praatje maken met de teamleden. Niet alleen voor de winnaars van de vrijkaarten was het een mooie dag, de Pre-Proloog werd door maar liefst 17.000 mensen bezocht.

Gijs

LVTPR brengt Monsterboard in beeld

2011-11-09T11:39:00.005+01:00

Samen met onze Benelux-klant Monsterboard.nl (en Belgisch zusje Monster.be) organiseerden we de afgelopen maanden drie spetterende evenementen: de Monster MakeOver, de Monster Meet Up en de Monster CollegeTour. Drie evenementen die elk op hun eigen manier mensen helpen bij het zoeken en vinden van de ultieme baan. Met een belangrijke rol voor ons evenementenbureau Eventive voor de organisatie en creatie. En voor onze digital media consultant Joost Geurtsen voor tips en presentaties over de rol van sociale media in de zoektocht naar een baan. Contentcreatie voor Monsterboard-social media is namelijk de kern van onze activiteiten voor de carrièresite.

LVTPR legde de evenementen en activiteiten vast op video en monteerde de beelden tot compacte filmpjes. Monsterboard.nl gebruikt ze inmiddels om mensen zowel intern als op sociale mediaplatformen enthousiast te maken voor hun evenementen. We zijn zeer trots op het resultaat en delen de video's daarom graag. Lees snel verder!

Monster Meet Up
Monsterboard streek neer in Zwolle voor de vierde editie van de Monster Meet Up: een bijeenkomst in het teken van het vinden van een nieuwe baan. De MonsterRecruiter, de MonsterCoach, een Monster Customer Trainer en Joost Geurtsen adviseerden over onderwerpen als personal branding en hoe je voor te bereiden op een sollicitatiegesprek.

Monster CollegeTour
Monsterboard toert de komende maanden langs scholen door heel Nederland met de CollegeTour. Hierin voorziet Monsterboard scholieren van het ROC Amsterdam en de Hogeschool van Amsterdam van een gratis CV-check, persoonlijk carrièreadvies van de MonsterCoach en tips over personal branding.

Monster België: voor één dag premier
In lijn met de voorgaande evenementen heeft LVTPR ook een actie opgezet met het Belgische zusje van Monsterboard, Monster.be. Binnen een maand zetten we een ludieke actie op via Facebook – op zoek naar de nieuwe Belgische premier, voor één dag. Daarbij verzorgde LVTPR een promotie- en een uitslagvideo.

Bereik de doelgroep met video

We merken het bij steeds meer klanten: video is een krachtig en aantrekkelijk communicatiemiddel. LVTPR brengt elke boodschap over, ook via video. Als je de doelgroep maar raakt. Daar draait het om.

Trevor

Alle filmpjes zijn te bekijken op het YouTube-kanaal van Monsterboard.

Stilstand is vooruitgang

2011-11-04T09:34:00.000+01:00

LVTPR werkt sinds enige tijd voor TomTom. Op uitnodiging van het bedrijf toog ik dan ook onlangs naar het hoofdkantoor in Amsterdam. Op de derde etage ligt hier het hart van alle binnenkomende verkeersinformatie. Ik ben daar volledig ondergedompeld in de High Definition Traffic-informatie. Een live verkeersinformatiesysteem waarmee TomTom op elk moment van de dag en overal ter wereld kan zien hoe druk het is op de wegen. De rondleiding die ik daar kreeg was zeer verhelderend. Het kan bij elk bedrijf voor betere pr-resultaten zorgen. Ik zal uitleggen waarom.

De hoeveelheid verkeersinformatie die TomTom verzamelt, is enorm. Op grote schermen krijgt het bedrijf elke twee minuten een update van de drukte op alle wegen ter wereld; van snelwegen in Nederland tot de binnenweggetjes in Spanje. Waar alle andere partijen in de file-informatiemarkt gebruikmaken van ingebouwde lussen in snelwegen en menselijke waarnemingen, gaat TomTom veel verder. Zo sturen alle TomTom-navigatiesystemen met een simkaart aan boord anoniem elke twee minuten een statusupdate over hun positie en snelheid naar de servers van TomTom.

Daarnaast komt de geanonimiseerde locatie van duizenden Vodafone-telefoons continu binnen bij het centrum. TomTom herkent automatisch of een telefoon zich op een autoweg bevindt en ziet daardoor waar het druk is en waar niet. Ook niet verbonden navigatiesystemen geven anoniem historische data – in een later stadium – door. Al deze data is direct en live beschikbaar voor de TomTom-gebruiker. Automobilisten weten zo op elk moment waar de file staat, hoe ze het beste kunnen rijden en of ze files eventueel kunnen vermijden via een alternatieve route.

Pr is net pingpong
Het is fascinerend om te zien hoe al deze data zich ontwikkelt tot bruikbare file-informatie voor alle TomTom-diensten. Na de heldere uitleg zag ik het ineens allemaal voor me: de brei aan wegen veranderde in een begrijpelijke patronen. Techniek werd communicatie. De pr-mogelijkheden schoten door mijn hoofd als pingpongballen uit een vrachtwagen. Kortom: het was allemaal heel logisch!

De praktijkuitleg van TomTom heeft me enorm veel opgeleverd. Een abstract product is voor mij tot leven gekomen. Ik geloof dan nu ook echt in de kracht van TomTom HD Traffic. En dat biedt voordelen voor mijn pr-werk. Mijn pitches zijn zowel op papier als aan de telefoon overtuigender. Ik signaleer sneller relevant nieuws en kan journalisten beter informeren. Het maakt me simpelweg een betere pr-consultant.

Voor bedrijven die samenwerken met een pr-bureau raad ik absoluut aan om ook af en toe eens een dergelijke tijdsinvestering te doen. Uiteindelijk verbeter je er ook je eigen communicatie mee.

Marije

Bekijk het eerste persbericht dat we op basis van de TomTom HD Traffic informatie hebben opgesteld.

Ziekenhuispatiënt slikt vijftig theelepeltjes in

2011-11-03T09:57:00.000+01:00

Het Nationale Zorg Jaarprijs-gala vond op 1 november 2011 plaats in hotel de Heerlickheijd van Ermelo. Op deze bijzondere bijeenkomst zijn medische instellingen en professionals in het zonnetje gezet die een bijzondere zorgprestatie hebben geleverd in 2011. Een prachtige avond, met zeer blije prijswinnaars in verschillende categorieën. Wij verzorgden de pr voor het gala, ons zusterbureau Eventive zette organisatorisch een perfect evenement neer. Ria Bremer praatte de avond enthousiast aan elkaar.

De Nationale Zorg Jaarprijs (NZJ) is een nieuw kennisplatform voor de zorgsector. Dit initiatief stelt zich ten doel een positieve bijdrage te leveren aan het imago van de zorgsector voor zowel consumenten als (potentiële) werknemers.

Opvallende winnaar
Vier verschillende zorginstellingen vielen op deze avond in de prijzen. De opvallende winnaar in de categorie ‘Leukste ziekenhuis om bij te werken’ is het Justitieel Medisch Centrum (JMC) in Den Haag. Een unieke omgeving om in te werken. Enerzijds door de samenwerking tussen verpleging en bewaking. Anderzijds door de omgang met gedetineerde patiënten. Dit vereist andere vaardigheden en medische zorg dan in reguliere instellingen. Zo kan het zijn dat op het ene moment een gedetineerde – echt waar – vijftig (!) theelepeltjes doorslikt om in het JMC terecht te komen en even later een andere patiënt bevalt van een kind. En wat te denken van patiënten als de verdachten van het Joegoslavië-tribunaal en het Internationaal Strafhof? Zij krijgen hier hun medische zorg. Het JMC is het enige justitieel medisch centrum in Nederland, een opvallende winnaar.

Andere interessante winnaars van Nationale Zorg Jaarprijzen zijn: ParkinsonNet (Meest bijzondere parelproject), Diaconessenhuis Meppel, afdeling Cardiologie (Topvakgroep) en het St. Franciscus Gasthuis Rotterdam (Top Ziekenhuis overall). Van de winnaars is tijdens het NZJ-gala een videoverslag getoond.

Geslaagde avond

Het was een geslaagde avond. Veel mensen in de gezondheidszorg zijn blij met dit NZJ-initiatief, omdat het de positieve kanten toont van de gezondheidszorg. Volgens zorgprofessionals gaat het in de media nog te vaak over een tekort aan personeel, te hoge kosten en salarissen van specialisten en medische schandalen. En dat terwijl de sector als werkgever een belangrijke economische motor en een broedplaats van medische en technische innovaties is. Niet voor niets pleiten Roger van Boxtel en Willem Vermeend in hun boek ‘Uitdagingen voor een gezonde zorg’ om de gezondheidszorg niet meer primair als een kostenpost te beschouwen, maar meer als een belangrijke economische sector. Een opmerking waar de NZJ volledig achter staat.

Op 30 oktober 2012 is het volgende NZJ-gala. Ook dit zal weer een positief evenement zijn, met een enthousiast publiek en nog meer bijzondere zorgprojecten om in het zonnetje te zetten. LVTPR en Eventive leveren hieraan weer graag een bijdrage.

Nienke

Succesvolle en openhartige ICT’ers

2011-10-28T09:31:00.001+02:00

Onlangs maakte netwerkorganisatie Skillcity de winnaar van de Skillcity Snelle groeier Award 2011 bekend, een prijs voor het snelst groeiende ICT-bedrijf in de regio Midden-Nederland. Voorafgaand aan de bekendmaking van de winnaars, mocht ik de vier bedrijven interviewen voor een kort artikel op de website van Skillcity. De opdracht was om niet al te diep in te gaan op de technologie van deze bedrijven, maar meer een human interest-verhaal te maken. Er zijn vier bedrijven geïnterviewd: winnaar Clansman, online marketingbureau uit Utrecht (met een omzetgroei van maar liefst 2.269 procent over de afgelopen vijf jaar), nummer twee Forcare uit Zeist, en Eurofiber uit Maarssen en Enrise uit Amersfoort met een gedeelde derde plaats.

Hoe spectaculair de groeicijfers van de vier winnaars ook zijn, het blijven cijfers. Wij wilden weten wat er achter zit. Het gaat tenslotte om bedrijven waar mensen zich elke dag weer volledig voor inzetten. Wat doen de groeicijfers met deze mensen en met het management? En kunnen andere ondernemers nog iets leren van de successen en fouten van deze bedrijven?

Passie
Het leverde mooie inkijkjes op in de keuken van extreem succesvolle ICT-bedrijven. Mooi, omdat deze ondernemers zich kwetsbaar en openhartig durfden op te stellen. Zo zei Bart Oskam van Eurofiber: “Snel groeien zonder groeipijnen bestaat niet”. En Clansman-directeur Jeroen Ligthart bekende “Minder groei is ook goed, als ik maar plezier blijf houden in mijn werk". Waarmee meteen duidelijk werd dat geld meestal niet de drijfveer is van succesvolle ondernemers. Passie voor hun vak en business wel.

Ben

Bekijk hier het resultaat van de interviews.

Van alle markten thuis

2011-10-07T09:51:00.005+02:00

Hoe onderscheid je je in een markt met zeer zware concurrentie waarin diensten op het eerste oog sterk op elkaar lijken? En hoe bereik je een over het algemeen jonge doelgroep die zich vrijwel alleen online oriënteert? Met deze vragen klopte Alblas Verkeersschool bij ons aan. De verkeersschool wilde een nieuwe website bouwen die helemaal bij de tijd is. Een site met teksten die jongeren aanspreken, zonder de oudere doelgroepen – bijvoorbeeld mensen die hun motor-, vrachtwagen- of busrijbewijs willen halen – uit het oog te verliezen. LVT Editorial Services greep deze uitdaging met beide handen aan.

Na een grondige analyse van de doelgroepen van Alblas Verkeersschool startten we met de tekstproductie. Uiteraard hielden we rekening met de vindbaarheid in Google (SEO). Ook dachten we mee over logische paginatitels. Alblas Verkeersschool besteedde ook het plaatsen van de teksten in het Content Management Systeem (CMS) aan ons uit, zodat ze hier zelf geen tijd aan kwijt waren. Binnen een paar weken was het project afgerond – van eerste afspraak tot publicatie.

Een mooie prestatie vinden wij. We zijn dan ook trots op het resultaat. Nieuwsgierig? Bekijk de website zelf.

Toon

Een leuke binnenkomer

2011-09-29T10:30:00.001+02:00

Enkele weken geleden ben ik begonnen bij LVTPR. Op mijn eerste dag kwam ook de eerste opdracht binnen. Elk jaar stuurt LVTPR namelijk de zogenaamde Decemberalert naar persrelaties. In deze alert staan producten van uiteenlopende LVTPR-klanten die goed passen bij de feestelijke cadeausfeer van het einde van het jaar. Eerlijk gezegd was mijn eerste gedachte: “Nu al een Decemberalert uitsturen? Het is pas half september.” De verklaring was logisch. De maandbladen van Nederland zijn al lang bezig met de feestmaand. De deadlines komen dan ook al snel dichterbij.

Het maken van een alert was een mooie leerervaring. Het samenwerken met ongeveer tien collega's, toeleveranciers en klanten laat zien dat je in de PR nooit alleen bent. En al zeg ik het zelf, het resultaat mag er zijn. Benieuwd? Bekijk de LVTPR Decemberalert dan hier. Hierin vind je producten van diverse klanten: van TomTom tot de Utrechtse Heuvelrug en van MEDION tot Harley-Davidson.

Heb je vragen naar aanleiding van de Decemberalert? Neem dan contact met ons op.

Marnix

Verbeter je PR met LVTPR

2011-09-26T16:16:00.003+02:00

Weken ernaar uitgekeken. Vele trainingsrondjes gemaakt. Gelet op goed eten. En vooral: de zenuwen in bedwang gehouden. Dat was in een notendop de aanloop naar het debuut van het LVTPR-hardloopteam op de tien kilometer van de Singelloop in Utrecht.

Op voorhand leek het een opportunistisch plan. Een team van zes hardlopende LVTPR’ers verzamelen voor een nazomerse uitputtingsslag van maar liefst tien kilometer. 10.000 meter dus. Niet zomaar een blokje om. Toch lukte het om zes sportievelingen bij elkaar te krijgen. Zelfs een klant kregen we zo ver om mee te doen. De ene loper meer ervaren dan de ander. Maar allemaal gemotiveerd tot op het bot. Gewoon doen, was het credo. En dat past ook wel bij ons.

In de maanden voorafgaand was de Singelloop het gesprek van de dag. Regelmatig hoorden we verhitte verhalen over prestaties van de vorige dag of avond. Spierpijn of niet, die wedstrijd moest worden volbracht.

De dag

Een warme deken hangt op 25 september 2011 over Utrecht. Daar staan we hoor, in speciaal ontworpen LVTPR-shirts. De klok tikt af naar de start. Nog een half uur. Langzaam nemen de zenuwen het over. We moeten nog een foto maken. Waar leveren we onze tassen in? Kan ik nu nog iets eten? Waar is de start en hoeveel mensen staan er wel niet voor ons? Het komt allemaal goed. Rond half 1 geeft de burgemeester het startschot. We komen vanuit ons vak in beweging. LVTPR is on its way!

De remmen zijn los. Langs een joelend publiek maken we snelheid. Kijk daar, een collega moedigt ons aan. Waar de lopers elkaar eerst nog in de gaten houden, kiest ieder langzaamaan zijn eigen tempo. Door de binnenstad, de Vogelenbuurt en over de Biltstraat. Poeh, wat is het warm. Onderweg een drankpost om ons af te koelen. Aanpakken die sponzen!

Naarmate de kilometers langer lijken te worden, komt de finish dichterbij. De meesten weten een laatste sprint op de Maliebaan er nog net uit te persen. Een voor een komen we binnen. Met een glimlach van oor tot oor, bij alle zes. Wat een ervaring.

Volgend jaar weer, team LVTPR?

Michel van Kats :: 39:30
Mark Stobbe :: 43:29
Stefan Knoppers :: 43:58
Pauline Hartsuiker :: 1:04:50
Annemieke van Baal :: 1:07:04
Naomi Samson :: 1:10:19

Harley-Davidson Benelux accelereert met LVTPR in Nederland en België

2011-09-14T11:16:00.004+02:00

Harley-Davidson is meer dan een motormerk. Het merk staat voor universele idealen als eigenzinnigheid, creativiteit en een gevoel van saamhorigheid. Deze komen voort uit het gevoel van vrijheid dat motorrijden biedt. We zijn er trots op dat wij de nieuwe pr- en social media-partner van Harley-Davidson in de Benelux zijn. Samen gaan we werken aan het verwezenlijken van de groeiambities van Harley-Davidson in deze regio.

Het accountteam voor Harley-Davidson bestaat uit Annemiek Driessen en Bob Winckels in Nederland en Luc Gyzels en Karolien Cloots in België. Annemieke van Baal is samen met Joost Geurtsen sparring partner voor social media en speciale evenementen.

Wil je als journalist of blogger op de hoogte blijven? Stuur dan een mailtje naar: harley-davidson@lvtpr.nl Wil je als liefhebber op de hoogte blijven, volg dan Harley-Davidson op Facebook.

Lees hier het complete persbericht.

Charly Lammers van Toorenburg

Instagram? LVTPR zoekt bedrijven met durf!

2011-09-09T16:15:00.002+02:00

In een eerdere blogpost op Marketingfacts gaf ik het al aan; bij LVTPR zijn we erg enthousiast over de mogelijkheden en kracht van Instagram. Het mobiele / sociale platform voor het delen van foto’s groeit op dit moment sterk in populariteit, in binnen- en buitenland. Ik ben zelf ook een actief gebruiker en krijg regelmatig vragen over het hoe, wat en waarom van Instagram. Helaas zijn er echter nog maar weinig Nederlandse cases m.b.t. een strategische en structurele inzet van Instagram. Dit heeft mij bewogen tot een publieke oproep om deze uitdaging met ons aan te gaan.

We zijn achter de schermen al met enkele van onze klanten bezig om de mogelijkheden van Instagram te verkennen. Tegelijkertijd willen we ook vóór de schermen bedrijven enthousiast krijgen om te kijken naar de mogelijkheden van dit (nieuwe) platform. Wij gaan graag met geïnteresseerden in gesprek om de (strategische) kansen te verkennen. In welke sector deze bedrijven opereren, maakt eigenlijk niet veel uit. Wij zien kansen voor diverse sectoren; van horeca tot kleding, van hospitality tot (fast) consumer goods. Voor voorbeelden verwijs ik graag naar de campagnes van Red Bull, Gucci, Levi’s en Starbucks.

Voorop lopen

Dus, durf jij namens jouw bedrijf de uitdaging met ons aan te gaan en te kijken naar de mogelijkheden van Instagram voor jouw bedrijf? Durf jij mee voorop te lopen en het innovatieve karakter van jouw bedrijf aan de wereld tonen? Neem dan contact op via joostgeurtsen@lvtpr.nl of via Twitter: @joostgeurtsen.

‘Instagram; because every thought needs a picture.’

Joost

Hardlopen naar de winkel

2011-09-06T15:09:00.001+02:00

Hij is er! Dat was mijn eerste gedachte toen ik hem in de winkel zag liggen: het Run&Read-magazine van hardloopwinkelketen Runnersworld. Boordevol artikelen over alles wat hardlopen zo leuk maakt. En het mooie is: alle redactionele artikelen zijn geschreven door het team van LVT Editorial Services, de tekstschrijfdivisie van LVTPR.

Het Run & Read-magazine is een halfjaarlijkse uitgave van hardloopketen Runnersworld. Voor het eerst hebben wij de teksten voor het najaarsnummer geschreven. Daarnaast hebben we meegedacht over de onderwerpen, interviews gehouden voor in het blad en de bureauredactie gedaan. Ikzelf ben een fanatiek hardloper – of althans, zo pleeg ik mezelf te noemen. Des te leuker is het om mijn hobby en werk in dit magazine te kunnen combineren.

Trots

Het resultaat? Een magazine dat er niet alleen prachtig uitziet, maar ook artikelen bevat die voor elke hardloper interessant kunnen zijn. Bovendien zijn ze allemaal geschreven door iemand die van de sport houdt. Dit komt de inhoud en de schrijfstijl alleen maar ten goede. Daarom is dit echt een blad waar we als schrijvers trots op zijn.

Het Run &Read-magazine ligt gratis in alle Runnersworld-vestigingen. Daarnaast zal hij binnenkort bij alle abonnees van de Linda en Quest op de mat vallen. Digitaal is hij overigens ook in te kijken via http://bit.ly/qDznxB.

Michel

TomTom vindt zijn weg naar LVTPR!

2011-08-19T11:16:00.000+02:00

Al jaren zijn we onder de indruk van TomTom, de navigatiesystemen van Nederlandse bodem. Als gebruikers, maar ook als communicatiemensen, want het is een schoolvoorbeeld van technologisch vernuft, gecombineerd met uitstekende marketing. We zijn dan ook extra enthousiast dat we nu voor TomTom de pr in Nederland gaan uitvoeren! TomTom profileert zich als verkeersautoriteit die klanten letterlijk op weg helpt. Hiervoor zetten we een cross-mediale campagne in met originele ideeën, die samen een serieuze boodschap overbrengen aan de passende doelgroepen. Meer info ook op: http://bit.ly/tomtomkiestlvtpr

Marije, Joost, Bob en Cas

Google Translate-vermaak

2011-08-12T12:24:00.007+02:00

Jalalalala, jalalalala
Ik ben gekomen om u oheo,
je was verlegen oheo.
Loop de hele dag oheo,
oheo voordat ik je iets vragen.

Klinkt bekend in de oren? Of niet? Dit stukje tekst is geïnspireerd op ongeëvenaarde poëzie van misschien wel ’s lands bekendste ‘zanger’: Frans Bauer. Maar wat klopt er dan niet? Dat zal ik je vertellen: de tekst is ten prooi gevallen aan het vertaalmonster dat schuilgaat onder de naam ‘Google Translate’.

Geknipt, geplakt en geschoren
Ik ben zelf tekstschrijver bij LVTPR. Ik zie dan ook dagelijks vele teksten voorbij komen. En ja, daar zitten er ook bij die zijn gekielhaald door het Google-schip. Oftewel: Nederlandse teksten die rechtstreeks zijn geknipt, geplakt en geschoren in Google Translate. Het is soms zelfs zo erg dat inhoud van de vertaalde versie in de verste verte niet meer communiceert wat er in het origineel stond.

Ik geef toe: zelf gebruik ik Google Translate ook. Al is dat vooral om een beeld te krijgen van langere artikelen in een taal als het Spaans. Het meest schokkende is echter dat ik hier en daar tekst gepubliceerd of uitgestuurd zie worden die rechtstreeks uit Google Translate lijkt te komen. Webteksten of persberichten brengen zo ineens een heel andere boodschap over. Laat staan dat ze grammaticaal en tekstueel boordevol fouten zitten.

Bestaansrecht
Toch stelt het foutenfestival van de heren van Google me ook gerust. Het betekent namelijk dat onze baan als tekstschrijvers voorlopig nog voldoende bestaansrecht heeft. Een tekst is namelijk niet door een computer te vertalen. Zeker niet als het dezelfde boodschap moet communiceren. Daarom denken wij breder en laten we soms te krampachtig vertaalde zinnen los. Zo klopt het tekstueel en grammaticaal weer. En blijft de kracht van de over te brengen boodschap behouden. Want dat is uiteindelijk waar het om draait: een foutloze en duidelijke tekst die de doelgroep raakt. En dat kan alleen een mens. Of Frans Bauer uiteraard.

Oh, en mocht je je afvragen hoe de krom vertaalde Frans Bauer-tekst is ontstaan? Dat is een kwestie van tweemaal zijn proza heen en weer vertalen in de Google Translate-machine. Van het Nederlands naar het Engels en weer terug. Dat levert soms bijzonder grappige resultaten op, zeker voor ‘taalnerds’ zoals ik.

Michel

Einde van een tijdperk

2011-08-05T10:49:00.000+02:00

LVTPR is opgenomen in het wereldwijde netwerk van Automotive PR (APR). Onder de naam APR Benelux treden we op als Benelux-vertegenwoordiging van dit netwerk. Dat betekent onder andere dat we op het internationale APR-blog onze mening over de automotive-sector mogen geven. Collega Cas Heuvelmans schreef een (Engelstalige) blog over het verdwijnen van auto’s uit de jaren zeventig, tachtig en negentig van de vorige eeuw uit het straatbeeld.

Wijn 3.0?

2011-08-04T10:09:00.001+02:00

Eindelijk vakantie. Met de auto naar Frankrijk. Het weer zit wat tegen, dus in plaats van lekker te surfen, maak ik kennis met de plaatselijke wijnindustrie. En ik kan het niet laten om op zoek te gaan naar de communicatie-uitdagingen die hierbij komen kijken. Hoe zorg je er als Franse wijnboer voor dat je wijn gekocht wordt in het buitenland? Hoe onderscheid je je in deze gigantische markt? Mijn uitvalsbasis is Chateau le Breuil Renaissance in Begadan, Médoc, Gironde.

Supermarktwijnen komen uit heel de wereld – van Zuid-Afrika tot Australië en van Argentinië tot Italië. De Franse wijnen zijn in kleine getale vertegenwoordigd. Vreemd eigenlijk, want dit is het land dat bekend staat om zijn goede wijnen. Je vindt hier niet alleen grote chateaus, maar overal langs de weg zie je bordjes staan met daarop dégustation en cave.

Philippe, eigenaar van Chateau le Breuil Renaissance, vertelt dat het heel lastig is om alle 100.000 flessen die het chateau jaarlijks produceert af te zetten tegen een goede prijs. De flessen die in 2009 zijn geproduceerd, gaan pas september dit jaar de winkel in. 2009 was een heel goed jaar, net als 2005. Er zit een hele strategie achter wanneer welk jaar beschikbaar komt voor de verkoop. Komt 2009 te vroeg op de markt, dan komt de verkoop van de flessen van 2010 onder druk te staan. Los van de concurrentie van andere merken, concurreren je eigen flessen dan ook nog eens met elkaar. Philippe promoot zijn wijn op speciale wijnbeurzen in de Verenigde Staten, China en Frankrijk. Hij ontvangt persaanvragen, maar heeft er de mankracht niet voor om deze allemaal af te handelen. Laat staan er proactief mee aan de slag te gaan.

Op internet vind ik minder kasteeltjes dan rijdend door het Franse landschap. Een brochure of proefnotities kun je meekrijgen, maar van social media hebben ze hier nog niet gehoord. Of een QR-code een fles aantrekkelijker zou maken, betwijfel ik. Hoewel? Als ik zo’n code op een fles in de winkel zie en wordt doorverwezen naar een website met informatie over de wijn, een smaakbeschrijving en tips van gerechten om ’m bij te drinken…dat lijkt me wel handig. Eenmaal aan tafel kan ik op Facebook delen welke wijn ik drink en wat ik ervan vind.

Als wijnmaker kun je nog flink wat stappen maken om jezelf te laten opvallen en binding te krijgen met je doelgroep. Het blijft een uitdaging om de fles wijn uit de Médoc in de Nederlandse supermarkt te krijgen.

Wie nieuwsgierig is naar de Chateau le Bruiel Renaissance 2008 en kans wil maken op een flesje, volg me op @Amvanbaal en stuur een leuke tweet met daarin @lvtpr en #wijn.

Annemieke

Why Instagram rules

2011-08-03T14:04:00.008+02:00

Wie een beetje actief is op platformen als Twitter, Facebook en Flickr moet ze vroeg of laat een keer voorbij hebben zien komen: Instagram-foto’s. Het mobiele platform voor het delen van foto’s had binnen negen maanden na lancering al 5.000.000 gebruikers. Ter vergelijking: zowel Twitter als Facebook hadden er binnen dezelfde periode niet meer dan 1.000.000. Uiteraard lift Instagram min of meer mee op het succes van Facebook en Twitter, maar toch: Instagram kent een opvallend snelle groei in zijn eerste kwartalen. En dat allemaal met slechts vier werknemers in dienst. Ik ben zelf een actief gebruiker en krijg regelmatig vragen over het hoe, wat en waarom van Instagram. Een mooie aanleiding om er eens een blogpost aan te wijden: wat zijn de belangrijkste functies, wat is de mechaniek en hoe kun je het inzetten?

Veel mensen gebruiken Instagram vooral voor het toevoegen van een kekke filter of een dito effect aan eigen genomen foto’s. Deze kiekjes krijgen zo een net wat hippere uitstraling. Vervolgens zijn ze met een simpele handeling gemakkelijk te delen met vrienden en kennissen via sociale platformen.

Sociaal platform

Toch ontdekken steeds meer mensen dat Instagram eigenlijk een sociaal platform op zich is. Een platform met veel vergelijkbare functies als bijvoorbeeld Twitter. Je kunt mensen volgen en je kunt gevolgd worden. Alleen post je foto’s in plaats van korte, tekstuele updates. Deze kun je al dan niet voorzien van een gevat bijschrift. Alle foto’s verschijnen in een tijdslijn, zoals we die ook kennen van andere platformen. Uiteraard zijn deze foto’s te waarderen (like!) en kun je een reactie achterlaten. In de bijschriften of in de reacties benoem je andere gebruikers (@-mention) en het gebruik van (hash)tags werkt op precies dezelfde manier als op Twitter. Anders dan bij Twitter, kent Instagram een onderdeel ‘popular’. Dit bevat de populairste (en/dus mooie) bijdragen van Instagrammers wereldwijd. Een praktische manier om nieuwe, getalenteerde (amateur)fotografen te ontdekken, om te volgen.

Zoals je kunt zien (screenshots onder en boven), is de interface en techniek achter Instagram vrij simpel, duidelijk en herkenbaar. Toch heeft het platform in mijn ogen qua gebruik enkele grote voordelen ten opzichte van sommige andere sociale platformen. De eerste is vrij voor de hand liggend: een beeld zegt meer dan duizend woorden. Dit mag dan een cliché zijn, maar Instagram bevestigt dit eens te meer.

Zeker voor visueel ingestelde personen (zoals ondergetekende) zijn de foto-updates een plezierige afwisseling bij de tekstuele content die je vooral op (micro)blogs ziet. Bovendien: je neemt (letterlijk) een kijkje in iemands leven en werken en krijgt daardoor een veel completer beeld van iemand. Het effect van ‘engagement’ is zo vele malen sterker. Het zal je in ieder geval niet snel gebeuren dat je een Instagrammer in real life niet herkent. Iets wat bij Twitter nog wel eens gebeurt.

Instagram voor marketing/pr?

Als ik vanuit mijn vakgebied naar Instagram kijk, zie ik aan de ene kant veel interessante toepassingen. Anderzijds ben ik ook huiverig; Instagram is op dit moment nog heerlijk ‘onvervuild’ en zonder veel commerciële boodschappen. Toch zijn er al een handjevol grote bedrijven die op Instagram de gulden middenweg hebben weten te vinden, bijvoorbeeld Red Bull, Gucci, Levi’s en Starbucks. Instagram biedt bedrijven en/of vertegenwoordigers van bedrijven vooral kansen op het gebied van transparantie. Bijvoorbeeld door evenementen, productlanceringen en andere activiteiten van mooie beelden en sneak-peeks te voorzien of foto-wedstrijden te organiseren. Of door fans een kijkje te gunnen bij de mensen achter het logo.

Contentstrategie

Het medium is uitermate geschikt voor personal branding, vooral als je het integreert in je digitale voetafdruk. Met name de mensen en bedrijven die een (soort van) contentstrategie hanteren, winnen in rap tempo aan populariteit op Instagram. De eerder genoemde bedrijven zijn hier een voorbeeld van. Als individu kun je echter ook een contentstrategie hanteren. Zo plaats ik zelf elke morgen een #goedemorgen #quote op Instagram (en daarmee ook op Twitter en Facebook). Je creëert hiermee een verwachting bij mensen, waardoor ze terugkeren. Daarnaast is het natuurlijk leuk om de enthousiaste reacties te lezen. Uiteraard is dit slechts een eenvoudige vorm. Het geeft echter wel de toegevoegde waarde van Instagram weer.

Gebruik maken van Instagram kan ook zonder actief deel te nemen. Volg gewoon eens een aantal actieve gebruikers. Leuke Nederlandse Instagrammers zijn (onder vele anderen) bijvoorbeeld @jeanique, @sabinedewitte, @spems, @sannew en/of @oeufje. Oh, en Anouk Timmerman is via haar weblog bezig met het samenstellen van een top 10 van Nederlandse Instagrammers. Dat houden we even in de gaten, dus.

Show me the tools

Tot slot nog een aantal leuke/nuttige tools, die gebruik maken van de API van Instagram:

• Met InstaFB zet je nieuwe en oude Instagram-foto’s automatisch in een Facebook-album. Wanneer je foto’s op de normale manier via de app deelt, verschijnen deze alleen als post op je wall.

• Instawar is een soort HOT or NOT voor Instagram-foto’s. Je krijgt elke keer twee foto’s te zien, waarbij je je voorkeur kan uitspreken. Een leuke manier om nieuwe foto’s en fotografen te ontdekken.

• Via Prinstagram kun je van je Instagram-foto’s stickers, albums, etc. laten maken.

• Tweegram is een app waarmee je eenvoudig foto’s met tekst maakt. Ideaal voor quotes en voor tekstwerkers.

• Inkstagram is een online tooltje waarmee je makkelijk je foto’s, reacties en contacten kunt beheren.

• Met Statigram kun je allerlei statistieken van jouw content bekijken.

Meer tools zijn hier en hier te vinden. Aanvullende tools, tips en tricks? Laat ze achter in de comments!

Joost

Bovenstaand artikel verscheen eerder op Marketingfacts.

HiFi is terug: een nieuw muzikaal jasje en socialer dan ooit

2011-07-29T10:28:00.006+02:00

Er is niets zo veranderlijk als de wereld van het muziek luisteren. Digitale muziek is de normaalste zaak van de wereld. Dit dringt ook steeds meer de woonkamer binnen. De muziek op computer of mp3-speler moet ook te beluisteren zijn tijdens een etentje of op de bank. Een trend waar producenten van muziekspelers sterk op inspelen.

Wat een paar jaar geleden nog het domein was van technisch georiënteerde bedrijven, is steeds meer mainstream. Bedrijven als Sonos pionierden hierin. Maar ook bedrijven als Bose, Bower & Wilkins en Philips hebben inmiddels eigen digitale muziekspelers voor in de woon- of slaapkamer. Deze verschuiving naar de massa brengt eigenlijk HiFi terug de woonkamer in. Daarmee is muziek luisteren weer steeds meer een ‘sociale’ activiteit. Dit in tegenstelling tot de laatste jaren, waar mp3-spelers en download-diensten er juist voor zorgden dat het muziek vooral individueel beleefd werd. De verschuiving naar ‘sociaal’ muziek luisteren heeft grote gevolgen voor een bedrijf als Sonos. Dit bedrijf begon als technisch pionier op het gebied van muziekkwaliteit. Er is inmiddels een zeer hoog niveau bereikt. De markt is nu klaar voor de meer mainstream digitale muziekspelers. Dus is er ruimte - en noodzaak- voor verandering.

Transformatie
Sonos heeft de afgelopen maanden een enorme transformatie ondergaan. Op 20 juli 2011 is het nieuwe Sonos opgestaan met als centrale boodschap: Sonos, the wireless HiFi system. Uiteraard streeft Sonos hierbij naar de ultieme muziekervaring: meer gericht op mainstream, voor iedereen beschikbaar en zeer sociaal geladen. ’Dit overgangstraject is lang en uitdagend. Een succesvolle introductie van een nieuw merk hangt af van vele factoren. Pr is hiervoor dan ook zeker belangrijk. Bij LVTPR hebben we een cool evenement georganiseerd. We nodigden pers en andere relaties uit om de introductie van het nieuwe merk en de nieuwste telg in de Sonos-familie - de PLAY:3 – bij te wonen.

Music minded
De ontwikkelingen in muziekland gaan intussen gewoon door. Wij houden onze vinger continu aan de pols. Maar wij zijn in ieder geval al trots op wat er nu staat en de rol die we hierin hebben gespeeld.

En wil je meer weten over het nieuwe Sonos? Het Sonos dat zich positioneert als ‘the wireless HiFi system’? Bekijk dan de geschiedenis en toekomst van HiFi in een mooie infographic, gemaakt door Jasmine France van Sonos.

Hanneke

Het is definitief: LVTPR gaat verhuizen

2011-07-28T13:42:00.003+02:00

Deze week hebben we een beslissing genomen voor de lange termijn. Nee, ik stop niet en heb ook geen andere baan. Het is veel mooier: LVTPR gaat verhuizen! Ik heb deze week mijn definitief akkoord gegeven op de huur van een nieuw pand. En wat voor één! Op de afbeelding hiernaast is een eerste artist impression te zien. Het rechterpand wordt helemaal van ons. We blijven in Bunnik, maar komen nu direct aan de weg te zitten waarop je Bunnik binnenrijdt. Goed bereik- en zichtbaar dus.

De ultieme plek

Het pand moet nog worden gebouwd. Toch weten we nu al dat het alles in zich heeft wat we bij LVTPR belangrijk vinden: een plezierige werkomgeving voor een moderne bedrijfsvoering. We brengen immers het grootste deel van onze tijd door in dit pand. Het moet dus ruimte bieden om goed te kunnen samenwerken, maar tegelijkertijd ook te kunnen relaxen. Daarnaast willen we rustige ruimtes hebben voor geconcentreerd schrijven en werken. Uiteraard bieden we voldoende plek om te flexwerken – ook voor klanten en relaties die in de buurt zijn – en om te kunnen brainstormen over creatieve plannen. Het nieuwe kantoor heeft hoge plafonds, grote en lichte ruimtes, veel ramen, is goed te bereiken, heeft een prachtige uitstraling en is exclusief voor ons. Wat willen we nog meer.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het nog wel een slordige 246 nachtjes slapen is voordat we erin kunnen. Maar ach, dan hebben we ook wat.

Van pijpenla naar drie verdiepingen

Toch mooi: ik ben ooit begonnen in een pijpenla aan de Oudegracht in Utrecht. Volgend jaar zitten we dus na ruim achttien jaar alweer in ons derde pand. Daar ben ik dan toch wel een beetje trots op. Reden te meer om naar de verhuizing uit te kijken. En zeker iets dat we straks niet zomaar voorbij laten gaan!

Charly

Donald Duck op Twitter; storytelling 'like it ought to be'

2011-07-27T13:39:00.001+02:00

Het vrolijk weekblad Donald Duck, wie is er niet mee opgegroeid? Elke zaterdagmorgen werd er bij ons thuis een kleine oorlog uitgevochten, wie zich als eerst mocht verliezen de avonturen van Donald, Katrien, Dagobert en de vele andere kleurrijke personages in dit blad. Anno 2011 zijn deze karakters stuk voor stuk het drukwerk ontgroeid en inmiddels is hun lief en leed al een jaar lang dagelijks te volgen op Twitter. Het resultaat? Een geweldige case, dat de mogelijkheden van Twitter voor storytelling, op een praktische en zéér vermakelijke wijze laat zien.

De case is inmiddels een vast onderdeel in onze Twitter-workshops, omdat het voor velen een herkenbaar en sprekend voorbeeld is. Om te begrijpen hoe storytelling kan werken op Twitter, raad ik altijd aan om de Duckstad-lijst op Twitter – al is het maar een tijdje – intensief te volgen. Afgelopen jaar werden er al een aantal blogs aan deze succesvolle campagne gewijd. Ik was dan ook in de overtuiging dat velen deze case wel kennen. Uit gesprekken en reacties blijkt echter dat dit nog lang niet het geval is. Het is dus waardevol om hier nogmaals aandacht aan te besteden. En dan vooral aan de vraag: wat kunnen bedrijven van deze case leren?

Zoals in een eerder interview is te lezen, is het idee van Donald Duck op Twitter ontstaan op een vrijdagmiddag in 2010.. Die bewuste dag in februari konden de geestelijke vaders en moeders nog niet overzien, hoe deze activiteiten zich zouden ontwikkelen. Sterker nog: er was eigenlijk ‘niet echt sprake van een groot plan’. Daarmee hebben we direct een belangrijk punt te pakken: je hoeft en kan niet altijd voorzien hoe activiteiten op sociale media zich ontwikkelen. Het is een kwestie van gewoon beginnen. En daarna vooral ‘on-the-go’ monitoren en toetsen:wat werk goed en minder goed. Hier is vervolgens de strategie op aan te passen en te optimaliseren.

Aanjagende (en soms onvoorziene) factoren spelen regelmatig een belangrijke rol. Zo was in het geval van Donald Duck het vroege ambassadeurschap van Disney-fan Michiel Veenstra (3FM) belangrijk. Het toont aan dat je met ambassadeurs en evangelisten binnen de groep ‘influencers’, de hele zaak een flinke slinger kunt geven. Via deze mensen bereik je een groter publiek en breng je een dosis sociale bewijskracht mee. Dat laatste speelt binnen sociale media vaak een sleutelrol. De belangrijkste lessen kunnen we echter halen uit de contentstrategie van de in totaal veertig verschillende ‘character accounts’ op Twitter. Vijf belangrijke punten op een rij:

Humor: een belangrijke drijfveer om sociale media als Twitter te gebruiken, is om te vermaken of om vermaakt te worden. Humor kan daarom een krachtig middel zijn in de contentstrategie, ook voor bedrijven. Dit is voor de creatieve geesten bij de Donald Duck uiteraard wel een stuk eenvoudiger dan voor een gemiddeld bedrijf. Het is echter een belangrijk besef dat content op Twitter een andere ‘tone-of-voice’ kan en mag hebben, dan dat we wellicht gewend zijn in bedrijfscommunicatie.

Actualiteit: de berichten van de Donald Duck-karakters die met een komische kwinkslag refereren aan de actualiteit, worden het meest geretweet. Het toont aan dat een koppeling met de actualiteit en/of iets dat speelt in de maatschappij belangrijk is. Uiteraard moet deze referentie wel relevant (genoeg) zijn, dus ga niet zoeken naar niet-bestaande bruggetjes. Hoewel je hier best creatief in kan zijn.

(Persoonlijke) interactie: de mensen bij Donald Duck hebben goed begrepen dat sociale media niet (alleen) om zenden gaat, maar ook om het opzoeken van interactie en het ontmoeten op gedeelde interesses. Dit bij voorkeur niet alleen als bedrijf zelf, maar (ook) als vertegenwoordiger van dit bedrijf. Het draait binnen sociale media immers om intermenselijke communicatie, zelfs als het ‘mens’ waarmee je communiceert een eend in een matrozenpak (b)lijkt te zijn. De karakters zoeken bovendien niet alleen de interactie met hun volgers op door het stellen van (prijs)vragen of het voorleggen van stellingen, maar gaan ook met elkaar de interactie aan. Deze berichten en gesprekken vertellen gezamenlijk een verhaal en daarnaast promoten ze de andere accounts door met hen het gesprek aan te gaan.

Thought Leadership: de verschillende karakters laten stuk voor stuk zien hoe je als Twitteraar de wereld toont dat je weet wat er speelt rondom één of meerdere onderwerpen. En hoe je hier je contentstrategie op kunt aanpassen. Elk karakter focust zich namelijk op specifieke onderwerpen, waarmee ze een bepaalde verwachting en relevantie opbouwen. Zo heeft Dagobert Duck regelmatig handige tips voor de beginnende ondernemers en bij Joe Carioca kun je terecht voor een bonte verzameling openingszinnen. Mijn persoonlijke favoriet is Andy Warbol, de verstrooide schoolmeester die Jan en alleman terecht wijst op spel- en taalfouten. Het laat zien dat verschillende accounts verschillende doelen dienen en elkaar zo kunnen aanvullen.

Continuïteit: wanneer je op een effectieve manier verhalen wilt vertellen via sociale media als Twitter, is het van groot belang dat je continuïteit garandeert en een bepaalde regelmaat aanbrengt in de content. Dit klinkt misschien voor de hand liggend, maar veel bedrijven onderschatten wat erbij komt kijken om dergelijke platformen op een consistente wijze van unieke, aantrekkelijke en/of waardevolle content te voorzien. Op de redactie van Donald Duck hebben ze de productie en het beheer van de accounts verdeeld onder meerdere mensen, waarmee ze een werkbaar draagvlak creëren.

Dit alles laat ook zien hoe je op een slimme manier gebruik kan maken van de Twitter List als tool. Door al de Donald Duck-accounts samen te brengen in één twitterlijst, haken mensen namelijk gemakkelijk aan bij het totale verhaal.. In dit geval zijn dit inmiddels al meer dan 4000 mensen. De berichten waarin de karakters een-op-een communiceren met derden, verschijnen niet in deze lijst waardoor het totale verhaal goed (terug) te lezen en te volgen blijft. Bedrijven kunnen iets vergelijkbaars doen: verzamel de accounts van alle werknemers binnen een bedrijf om de persoonlijke verhalen van het bedrijf te vertellen en de gezichten te laten zien. Stel bijvoorbeeld een lijst samen met specialisten in een bepaald vakgebied of met sprekers op een evenement. De Twitter list is een handige tool om storytelling te faciliteren.

Haal jij nog meer lessen en succesfactoren uit deze case? Laat deze dan achter in de reacties!

Joost

Merchandiesel

2011-07-15T09:50:00.006+02:00

Door de vele acties rondom Cars 2 (3D) - zoals die van onze klant Hotpoint - besloot ik mijn beide kinderen (6 en 5 jaar oud) mee te nemen naar de CineMec-bioscoop in Ede. Naar verluidt heeft de eerste Cars-film tien miljard dollar aan licentierechten opgeleverd. Dat verbaast mij niks. Ook ons huis staat vol met Cars-merchandise. Met een zoontje van bijna zeven is dat onontkoombaar. Niet alleen de dinky-toy-autootjes, ook de dvd van Cars is de afgelopen vier jaar een tamelijke constante geweest bij mij thuis.

Een groot merchandise-succes dus. Maar het schijnt dat Cars 1, toen deze uitkwam in 2006, niet zulke goede recensies heeft gehad. Van alle Pixar Studios-films, heeft deze het kleinste aantal mensen naar de bioscoop gekregen. Ik vind het, net als mijn zoontje, wel een mooie film. Goed verhaal, prachtige animatie en vaart, veel vaart. En vooral sterke karakters, waardoor elke Cars-dinky-toy een ziel heeft.

Nadieselen
De licenties van Cars 1 hebben ook lang nadat de film uit de bioscoop was, nog nagedieseld. Op merchandise-gebied pakt Disney het bij Cars 2 nog groter aan. Er zijn maar liefst 300 verschillende dinky-toy-vliegtuigen, -helicopters, -treinen en -auto’s te koop. Daarnaast nog veel andere hebbedingen en games. Disneyland Resort in Anaheim, Californië bouwt aan een vijf hectare groot Cars Land.

Maar hoe zit het met de film? Kinderen zijn de meest eerlijke recensenten. Met een te grote, zwarte hoornen 3D-bril gespannen, zitten ze vol spanning in de bioscoopzaal. De film zelf is een spektakel. Een staalkaart van wat er mogelijk is met animatie en 3D. Er gebeurt vaak tegelijkertijd iets op de voor- en achtergrond, waterdruppels kan je bijna aanraken, het golvende zeewater is levensecht, evenals de architectuur in Rome en Tokyo. Ongelooflijk goed gemaakt.

Een winnende race?
Het verhaal echter, lijkt ondergeschikt aan techniek en marketing. Er zijn zoveel nieuwe karakters in de film. Ze krijgen te weinig tijd om zich te ontwikkelen en beklijven niet. Dat zul je merken in de verkoop van dinky-toys, denk ik direct. Daarnaast is het spionageverhaal te ingewikkeld. En de hoofdrolspeler (Takel) is een loser en geen winner, zoals Bliksem. Het oordeel: op twee derde van de film gaan verschillende kinderen onrustig bewegen in de bioscoop. De aandacht verschuift van het scherm naar snoep. Mijn zoontje zei na afloop dat hij het een spannende film vond, maar eigenlijk al te oud is voor Cars. Dat gaat me dan in ieder geval nog geld schelen.

Ben

Vijf grote voordelen van een social media release

2011-07-06T09:14:00.009+02:00

We versturen bij LVTPR steeds vaker social media releases in plaats van persberichten. Deze ‘opgepimpte’ versies verrijken nieuws met diverse media: video’s, afbeeldingen, links en sociale media-feeds. Niet iedereen is overtuigd van het nut van deze nieuwe manier van communiceren. Daarom: vijf grote voordelen van een social media release.

1. Toegang tot alle relevante informatie

Met een media release verrijk je een persbericht met voor het bericht relevante media en informatie. Plaats bijvoorbeeld bij een bericht over een nieuwe auto direct de tv-reclame erbij. Of bied van een productlancering beeldmateriaal in hoge resolutie aan. Dit bespaart de journalist of blogger een hoop zoek- en regelwerk. En zijn er andere websites die het de journalist eenvoudiger kunnen maken? Deze zijn ook eenvoudig toe te voegen.

2. Voor iedereen beschikbaar

In tegenstelling tot een persbericht is een social media release online voor iedereen beschikbaar. Dus geen irritante inlogcodes of betalingen meer om een persbericht te lezen. Maar gewoon een nette URL waar journalisten en andere geïnteresseerden het nieuws eenvoudig kunnen vinden. Ook als ze later nog eens iets willen opzoeken.

3. Blijft goed vindbaar in Google

Een social media release krijgt een eigen URL. Daarnaast zijn de aanbieders van social media releases, denk aan Perspagina.nl, vaak helemaal ingericht voor een goede vindbaarheid in de Google-zoekmachine. Extra mooi is: de webpagina blijft ook lange tijd zo goed vindbaar. Zo zijn er social media releases van klanten die tot op de dag van vandaag bezoekers trekken. En dat terwijl ze een jaar geleden zijn uitgestuurd. We hebben het zelfs al eens zo ver geschopt dat we bij een zoekopdracht op bedrijfsnaam met het nieuwsbericht hoger stonden dan de bedrijfswebsite zelf… Go figure.

4. Opleveren van mooi product

Met een social media release lever je een mooi product op voor de klant. Geen droge tekst, maar een geheel in bedrijfshuisstijl opgemaakte webpagina. Met afbeeldingen en video. Dat is iets wat je graag aan klanten laat zien.

5. Direct delen van het nieuws

Journalisten willen nieuws snel kunnen delen. Met hun eigen netwerk of via sociale media. Een social media release maakt dit mogelijk. Er staan direct knoppen bij om het nieuws te delen. Vaak is er zelfs al een tekstje geschreven. Sneller en makkelijker kan bijna niet.

Bij LVTPR halen we goede resultaten met social media releases. Bekijk bijvoorbeeld eens de pagina’s die we voor Oxxio en Bull maakten. Vragen? Je weet ons te vinden.

Michel

LVTPR & Buffalo Technology

2011-07-01T10:49:00.002+02:00

LVTPR gaat de pr-belangen behartigen van Buffalo Technology in de Benelux. Dit bedrijf is wereldwijd producent van draadloos-netwerk-, multimedia- en opslagoplossingen. LVTPR gaat voor Buffalo met name de naamsbekendheid vergroten voor de consumentenmarkt. Het bedrijf is in thuisland Japan de grootste leverancier van randapparatuur voor professionele thuisgebruikers.

Bert Jonkeren, Distribution & Retail Sales Manager Benelux bij Buffalo: “Wij hebben de strategische keuze gemaakt om een actievere rol te spelen in de Benelux. Daar past een gerichte communicatie- en pr-benadering bij, die we in samenwerking met LVTPR ontwikkelen. Dit bureau heeft jarenlange ervaring in pr-strategie en uitvoering voor technologiebedrijven als Buffalo. Wij kijken ernaar uit om met LVTPR onze positie in de Benelux een sterke impuls te geven.”

Meer informatie over Buffalo Technology op hun website.

En rap een beetje...

2011-06-30T12:33:00.007+02:00

Rapmuziek is de kraamkamer van neologismen. Sommige taalpuristen hebben het liever over het afvoerputje van de taal. Maar dat is persoonlijk.

Duidelijk is dat veel nieuwe woorden van jongeren tot ons komen via rapmuziek. Zeer lokaal gebruikte termen, woorden en uitdrukkingen krijgen via de rapmuziek opeens een groter publiek. Maar voor de mensen die niet meer dagelijks op een middelbare schoolplein hangen, zijn deze ontwikkelingen lastig bij te houden. Als je dat toch wilt, omdat je taal leuk vindt of als je je eigen kinderen nog wilt begrijpen, is een overzicht met uitleg onontbeerlijk.

Rapwoordenboek
Een rapwoordenboek lijkt dan ook gat in de markt. Rapteksten zijn wel te vinden op internet, denk aan songlyrics.com of songteksten.net, maar een verklaring bij de woorden ontbreekt. Wat betekent bijvoorbeeld: ‘ik boss rijms’ of ‘daap’, termen die echt worden gebruikt in populaire nummers?

Goed nieuws is daarom de publicatie van het Handboek der Jeugd van rapgroep De Jeugd van Tegenwoordig. Hierin staan de teksten van deze groep mooi uitgeschreven. En ook Snoop Dogg maakt bekend dat hij zijn teksten wel in een soort ‘Doggtionary’ wil zetten.

Fo-Shizzle
Boeken als deze kunnen ouders (zoals ik) tijdens de zomervakantie weer helemaal op dezelfde golflengte brengen met hun kinderen. Maar waarom zo’n ouderwetse papieren versie? Waarom is er nog geen app voor de smartphone, de R-app? Je herhaalt het woord dat je kind net zei in je mobiele telefoon en op het scherm verschijnt de verklaring. De tijd is gekomen dat ouders niet meer achter de feiten aan hoeven te lopen. Dus rap een beetje met de R-app. Fo-shizzle.

Ben

Een boekje opendoen voor de Utrechtse Heuvelrug

2011-06-29T14:17:00.010+02:00

Zoals je wellicht weet, werken we bij LVTPR aan de promotie van de Utrechtse Heuvelrug als toeristische bestemming. Onder het centrale thema ‘dwalen in verhalen’ zorgen we voor extra aandacht voor al die bezienswaardigheden die dit prachtige gebied te bieden heeft.

Voor de campagne zetten we veel online media in, zoals een website en social media (Twitter, Facebook, Hyves). Maar gedrukte media zijn minstens zo belangrijk.

Uitgids

We hebben veel aandacht besteed aan het publiceren van de Uitgids (oplage: 100.000); een allesomvattend en compact boekje met daarin allerlei activiteiten, bezienswaardigheden en evenementen. Deze ligt inmiddels bij de VVV’s in de regio.

Recreatiekrant
Ook is de nieuwe recreatiekrant (oplage: 140.000 stuks) klaar. Deze wordt huis-aan-huis verspreid en ligt ook vanaf 29 juni 2011 bij de VVV’s. Twee uitgaven waar we enorm trots op zijn. We verwachten dat ze sterk zullen bijdragen aan de bekendheid van de Utrechtse Heuvelrug als toeristische bestemming.

Juist omdat we bij LVTPR ook online hoog in het vaandel hebben staan, hebben we de ‘papieren’ versies online gezet. Zijn ze niet prachtig?

Klik op de plaatjes om ze op een volledig scherm door te bladeren. En dat ziet er best tof uit, al zeggen we het zelf.

Bullshit, onzin of nonsens?

2011-06-27T13:37:00.004+02:00

‘Kijk op ons thuisblad voor meer informatie’. Volgens de Bond tegen Leenwoorden is dat beter dan ‘Kijk op onze homepage voor meer informatie’. De bond strijdt tegen het oprukken van buitenlandse woorden in onze taal. Geen e-mail maar netpost. Geen website maar webstek. Op een of andere manier klinkt het gekunsteld en heeft het veel weg van vechten tegen de bierkaai. Aan de andere kant hebben deze (en veel andere) initiatieven om de verengelsing, verfransing of verduitsing tegen te houden ook iets sympathieks.

We zien steeds vaker voorbeelden van leenwoorden, die de suggestie van belangrijkheid wekken. De badmeester van vroeger noemt zich volgens het Ampzing Genootschap nu Aqua Leisure Host. En wie lid is van een task force heeft vast meer status dan een lid van een werkgroep. Taalpuristen wijzen graag naar de Fransen en de Duitsers die veel zuiniger op hun taal zijn. De computer heet in Parijs ordinateur en in Berlijn is computergeheugen Speicher. Maar ook in Duitsland rukt het woord pc op en het Frans kent eveneens voorbeelden van de invloed van andere talen.

Taal leeft en laat zich niet zo gemakkelijk de wet voorschrijven. Bovendien is wat relativering op zijn plaats: niet elk buitenlands ogend woord is meteen verdacht. Neem het Franse woord boulevard. Dat komt van het Nederlandse bolwerk. Het zeer Frans klinkende mannequin is afkomstig is van het Nederlandse manneken, een Vlaamse aanduiding voor een paspop. Ze zijn geleend (officieel: ‘ontleend’) en kwamen op een goed moment weer terug. Daarnaast zijn sommige Nederlandse woorden door andere talen opgenomen. Apartheid en wildebeest zijn bekende voorbeelden. Maar iceberg, polder en skipper zijn ook puur Nederlands.

Klaas

Twitter: moet ik opgenomen worden?

2011-06-06T16:10:00.004+02:00

‘Twitter-verslaving neemt serieuze vormen aan’, zo bericht de Telegraaf op vrijdag 3 juni 2011. Volgens de ochtendkrant leidt één op de drie cliënten in verslavingsklinieken aan een oncontroleerbare drang naar het consumeren van social media. Via smartphones, computers en tablets hebben steeds meer mensen 24x7 toegang tot een constante stroom aan (nieuwe) berichten. Bij mij roept dit vooral persoonlijke vragen op: ben ik ook verslaafd? En zo ja, hoe erg is deze verslaving dan?

Ikzelf gebruik social media veel en graag. Vooral Twitter is voor mij een fijne uitlaatklep van mijn creativiteit en past helemaal bij de persoon die ik ben. Inmiddels twitter ik nu ongeveer twee jaar. Ik merk dat ik steeds actiever word. Er is voor mij dan ook niet veel fijner dan dagelijks een paar keer door mijn tijdslijn te scrollen. Op zoek naar het laatste nieuws of een creatieve kijk op de wereld. En ach, heb ik zelf inspiratie, dan strooi ik dat ook graag de digitale wereld in. Misschien vindt iemand het zelfs wel grappig.

Nacht
Het twitteren in de avonduren of als ik even verstrooiing zoek, maakt echter ook steeds meer plaats voor minder ‘normale’ verschijnselen. Dit kweekt bij mij een soort onrust. Als ik mijn tijdslijn lange tijd niet heb gezien, voelt het alsof ik wat gemist heb. Ik betrap mezelf er dan ook wel eens op ik ’s ochtends als ik wakker word eerst Twitter check. Alsof er zich ’s nachts op Twitter hele bijzondere dingen voordoen. Vaak valt dit toch wat tegen. Het gevoel dat ik juist weer niks gemist heb, is echter ook wel weer fijn.

Sperziebonen
Laatst zat ik aan een familiediner; een gelegenheid die niet heel vaak voorkomt. Mijn moeder schepte nog wat nieuwe sperzieboontjes op en vroeg me tegelijkertijd hoe het nu eigenlijk met me ging. Ik reageerde niet. Blijkbaar was mijn aandacht meer gericht op mijn smartphone dan op mijn moeder met de bonen.

Twitter voorziet me in mijn constante zoektocht naar nieuwigheden. Op elk moment van de dag. En ja, soms kan het ook mijn leven buiten Twitter beïnvloeden. Maar een verslaving? Nee, zo zou ik het niet willen noemen. Zolang ik ervoor zorg dat ik nog steeds dit soort blogs kan schrijven, zonder constant mijn timeline te checken. En ik mijn moeder de ruimte geef om af en toe met me te praten. Dan hoeven die afkickklinieken mij in ieder geval niet te bellen.

Zo. Dan ga ik nu weer even twitteren.

Michel

Collega Hanneke is getrouwd!

2011-05-30T13:59:00.004+02:00

LVTPR feliciteert collega Hanneke Faber (en Tom) met hun kersverse huwelijk. Het was afgelopen zaterdag een bijzonder gezellig feestje met echte Schotse dans (de Kayleigh). Alle gasten mochten meedoen!

Een (zeer korte) impressie van de muziek en de dans is te zien via het filmpje hieronder.

“Matthijs, dit kan toch niet!”: vijf webergernissen (in de stijl) van Jan Mulder

2011-05-19T11:44:00.009+02:00

“Jan, goede vriend, je hebt je weer lekker geërgerd deze maand. We zijn reuze benieuwd wat deze keer het bloed onder je nagels vandaan heeft gehaald.”

"Mat-thijs. Het was zwaar, ongeloooflijk. Maar het is gelukt. Mijn top vijf bestaat voor een keer uit websites. Ja, je weet wel, die op het digitale elektronische internet. Een machtige uitvinding. Maar ik zie daar af en toe dingen, dat is niet mals Matthijs. We beginnen direct met nummerrr vijf!”

5. Lettertype Comic Sans

“Websites die dit lettertype serieus voeren, ze bestaan nog. Mijn kleinkinderen, die mogen het gebruiken in hun werkstuk. Maar wil je een serieus bedrijf zijn met een al even serieuze website,kies dan voor iets anders dan Comic Sans. Dank u wel... Nummerrr vier!”

4. Een welkom

“Ik kwam het laatst nog tegen. Je opent een voor jou onbekende website. En daar staat het: ‘welkom op deze site’. Het doet direct pijn aan je ogen. Ik weet zelf heel goed dat ik op een website ben. Een welkom hoef ik dan ook niet te hebben. Bied gewoon de informatie die ik zoek en vergeet de aardigheden er omheen. Nummerrrr drie!”

3. Agressieve advertenties

“Je weet Matthijs, ik ben een nieuwsjunk. Ik bezoek dan ook graag websites die mij snel en overzichtelijk laten zien wat er in de wereld gebeurt. Maar soms is daar opeens een aan alle kanten bewegende advertentie die zomaar – klits, klats, klander - over mijn scherm heen danst. Links, rechts en vaak ook nog met een vervelend muziekje erbij. En waar zit in hemelsnaam die sluitknop? Als ik naar beneden scroll, achtervolgt de advertentie me als een bijtgrage hond. Gewoon afschaffen die handel. Nummerrrr twee!”

2. Oud nieuws

“Je wilt als bedrijf meegaan met de tijd, heel begrijpelijk. Een website is dan ook minimaal. Maar vervolgens zie ik nog te vaak staan ‘laatste update mei 2005’. Echt waar. Ik vraag me dan altijd direct af hoe actueel de rest van de informatie eigenlijk is. En terwijl ik me dat afvraag heb ik alweer op dat rode kruisje in de bovenhoek geklikt. Num-mer één!”

1. Niet weg te klikken, eindeloze intro’s

“Heel mooi hoor, een flash-animatie. Daar wil ik met een beetje geluk best een keertje naar kijken. Maar daarna is het toch wel klaar. Een film hoef ik toch ook maar één keer te zien? Een mop wil ik maar een keer horen. Een flash-animatie wil ik op z’n minst kunnen afsluiten. En wil je per se je visuele kunsten tonen? Doe dat dan niet als verplicht intro.”

“Bedankt. Tot mor-gen!”

Michel

Help, de spatie rukt op!

2011-05-18T09:33:00.003+02:00

Wie zich aanmeldt voor de cursus naakt schilderen denkt niet meteen dat hij of zij als cursist zelf uit de kleren moet. Maar naakt schilderen is toch echt naakt schilderen. Als je dat niet wilt, moet je je aanmelden bij de cursus naaktschilderen. Daar houd je als cursist zelf de kleren aan en is alleen het model naakt. De spatie maakt hier een belangrijk verschil.

De spatie is populair geworden. Op winkels, posters, in folders en op verpakkingen: je ziet ze staan op plaatsen in een zin waar ze helemaal niet thuishoren. Op de website http://www.spatiegebruik.nl/ staan prachtige voorbeelden. Wat te denken van witte broodsweken in plaats van wittebroodsweken, drink water in plaats van drinkwater of groente soep in plaats van groentesoep. Is het erg dat de spatie oprukt? Erg niet, maar de regel dat we samengestelde woorden aan elkaar schrijven is zo slecht nog niet. Want een krantenkop als ‘Rijbewijs voor zeventien jarigen’ blijft toch verwarrend.

Klaas

De juiste blend: mediacontacten

2011-05-11T11:00:00.003+02:00

Het zal een kleine tien jaar geleden zijn dat ik met veel vuur een messaging-strategie stond te presenteren tijdens een pitch. Voorzien van leuke guerrilla-PR-elementen en alles er op en er aan. Althans, dat dacht ik. Na afloop van mijn betoog kwam het vragenrondje. De aanwezigen vonden mijn verhaal duidelijk en inspirerend. Waarop de directeur zijn hand-out liet zakken en de famous last words uitsprak: “Maar hebben jullie ook mediacontacten?”

Een simpele en oh zo ontnuchterende vraag. Je kunt nog zo strategisch bezig zijn en mooie dingen bedenken, maar the proof is altijd in the eating of the pudding. Ik had in mijn betoog zoveel nadruk gelegd op de laatste inzichten van de PR, dat ik mijn destijds tien jaar PR-ervaring in zijn branche met de daarbij behorende mediacontacten, volledig onbenoemd had gelaten. En dat terwijl ik resultaatgerichtheid juist als een van de belangrijkste kwaliteiten van LVTPR vind.

De reden dat ik de laatste tijd weer veel aan deze anekdote moet denken, is dat we ook nu moeten oppassen in onze vooruitstrevendheid om sociale media een onderdeel te laten zijn van PR-strategieën. In al onze ijver om voor iedere klant de juiste blend van activiteiten in en met traditionele en digitale media samen te stellen, mogen we onszelf niet voorbij galopperen. De basis van PR – het stelselmatig bevorderen van wederzijds begrip, dus – via de traditionele media is niet minder belangrijk geworden. Er zijn alleen meer (sociale) media bijgekomen. De in inmiddels twintig jaar opgebouwde mediacontacten zijn zeker nog een belangrijke basis voor iedere strategie.

Charly

Resultaten behaald in het verleden...

2011-05-10T11:08:00.004+02:00

Onlangs bezochten wij, Marije en Annemiek, een congres over accountability: I am accountable. Dit werd georganiseerd door de sectie Communicatiewetenschap van de Wageningen University in samenwerking met Logeion, vereniging voor communicatie.

De gangbare opvatting van accountability is de verantwoording die communicatieprofessionals moeten afleggen aan hun baas of opdrachtgever. Meestal in termen van vooraf bepaalde, meetbare resultaten. Vanuit deze opvatting is de term accountability vaak problematisch. Resultaten zijn immers niet altijd op voorhand vast te stellen. En wanneer er sprake is van succes – of het uitblijven daarvan – is lang niet altijd helder welke rol de afdeling communicatie daarin heeft gespeeld.

Wie:

Het congres stond onder leiding van dagvoorzitter Jan Tromp (journalist Volkskrant en presentator Uitgesproken VARA). De keynote sprekers op het congres waren Paul Schnabel (directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau) en Bert Regeer (hoofd communicatie en marketing van Shell). Daarnaast columns van Jack de Vries, Noëlle Aarts en Cees van Woerkum.

Naast alle algemene presentaties hebben we onderstaande twee workshops gevolgd.

Sessie 1: georganiseerde onverantwoordelijkheid

Door: Noëlle Aarts (WUR/UvA) en Alex Sheerazi (hoofd communicatie Dienst Noord/Zuidlijn Amsterdam)

Wat belooft het?

Accountability in de betekenis van verantwoording afleggen is in veel organisaties geregeld via protocollen waarin veelal meetbare verantwoordelijkheden voor afzonderlijke afdelingen of individuen zijn vastgelegd. Hiermee is succes - of het voorkomen van fouten - echter lang niet altijd gegarandeerd. Er vallen gaten en in veel gevallen blijkt niemand zich verantwoordelijk te voelen voor de oplossing van het probleem als geheel. In deze sessie analyseren we dit verschijnsel en zoeken we naar de betekenis van communicatie bij het voorkomen van problemen en het vinden van oplossingen. De communicatie rondom de Noord/Zuidlijn in Amsterdam, zoals die door Alex Sheerazi en zijn team wordt georganiseerd, dient als illustratie. Sleutelwoorden zijn: luisteren, bruggen bouwen, interactie en openheid.

Wat vonden we hiervan?

Marije: “Als adviseur droom je van zo’n diepe crisis. Want opeens zit je wel bij de directie aan tafel en is communicatie een essentiële schakel om de reputatie van het project bij te schaven en zelfs om te draaien. De Noord/Zuidlijn is een financieel goed gefundeerde communicatiespeeltuin. Een interessante case met een aantal mooie voorbeelden van effectief communiceren.”

Annemiek: “Een prachtige case: een oproep voor communicatiemensen om van hun eiland af te komen en de dialoog aan te gaan met de mensen die de reputatie van je project kunnen maken of breken. Het buzz-woord ‘transparantie’ komt ook in deze presentatie als een soort mantra voorbij. Dit vraagt wel om lef van de directie. In dit specifieke geval was het echter niet zozeer lef, maar wanhoop van de directie die de afdeling communicatie een carte blanche gaf en dat geeft toch een vertekend beeld voor de toepasbaarheid buiten dit project.”

Sessie 2: de PAN-kubus

Door: Wim Elving (UvA) en Cathelijne Janssen (Cateau Communicatie)

Wat belooft het?

Communiceren doen we allemaal. De communicatiefunctie is daarmee een gedeelde verantwoordelijkheid van de hele organisatie. De communicatiestrategie blijft echter de verantwoordelijkheid van de communicatiemanager. Die moet op basis van de gekozen strategie, de kwaliteit van de communicatie van een organisatie als geheel kunnen aantonen. Een voorwaarde daarvoor is dat hij of zij de regie heeft over die communicatiefunctie. De PAN-kubus is een instrument dat de regievoering beziet vanuit drie perspectieven: Processen (P), afdelingen (A) en niveaus (N). In deze sessie laten we de PAN-kubus los op een case uit het publiek en wordt het instrument vanuit communicatiewetenschappelijk perspectief op haar merites bekeken.

Wat vonden we hiervan?

Marije: “Helaas bestond deze sessie uit de uitleg van een model dat standaard onderdeel zou moeten zijn van het proces van iedere communicatieadviseur om tot een bepaald advies te komen. In een goed plan wordt altijd gekeken en rekening gehouden met strategie, tactieken en uitvoering op alle betrokken organisatieniveaus. Zeer tegenvallende presentatie, zowel inhoudelijk als in de uitvoering.”

Annemiek: “Zoals Cathelijne Janssen al in haar introductie meldt, gaat de PAN-kubus uit van een aantal voor de hand liggende uitgangspunten. In de presentatie gaat zij hier echter toch uitgebreid op in, wat aanvoelt als een lesje communicatie A , voor een zaal met ervaren communicatie-experts. Het doel van de PAN-kubus: het in kaart brengen van de processen in een organisatie om daarin de rol en taak van de communicatieafdeling duidelijk te identificeren, komt niet goed uit de verf. Terwijl het inderdaad een interessant gegeven is dat de meerwaarde van communicatie vaak een moeilijk aantoonbare zaak is, juist doordat iedereen in een organisatie communiceert.”

Zinvol?

Marije: “Ja! Een dag met grotendeels zeer interessante (vrijwel PowerPoint-loze!) presentaties en lezingen die een hoop stof tot nadenken geven. Accountability zit niet alleen in deliverables, maar ook in een goed beargumenteerde aanpak. Succes behaald in het verleden, is geen garantie voor de toekomst.”

Annemiek: “Een erg zinvolle dag. De plenaire presentaties waren van een zeer goed niveau en zetten echt aan tot nadenken. De communicatieadviseur kan zich al lang niet meer beperken tot het zenden van boodschappen. Zoals Noelle Aarts het zo mooi verwoorde: de moderne communicatieadviseur is een bruggenbouwer, die verantwoordelijk is voor het aangaan van dialoog en relaties met de stakeholders. En dat impliceert dat de accountability van een communicatieadviseur meer moet gaan over het succesvol in contact staan met de buitenwereld.”

Marije en Annemiek

LinkedIn-tool WhoWorks.At (review)

2011-05-09T15:38:00.003+02:00

Wij houden constant onze ogen open voor handige tools, waarmee we onze klanten kunnen helpen om sociale netwerken nóg beter te benutten. Who Works At (Wie Werkt Waar?) is daar een goed voorbeeld van. Who Works At is een nieuwe Chrome-plugin voor LinkedIn-gebruikers, ontsproten aan het brein van John Brittons en de mannen van 48 Hour Apps. Deze ontwikkelaars waren eerder (onder andere) verantwoordelijk voor de Pocket Vore app. Who Works At is officieel nog niet gelanceerd, maar je kunt wel al een bèta-invite aanvragen op de pre-launch-pagina. Voor diegenen die eerst de toegevoegde waarde willen weten, hebben wij de tool onderworpen aan een korte review.

Eigenlijk heeft de tool niet veel om handen, maar deze is daarom juist wel zo effectief. Samengevat koppelt de plug-in websitebezoek aan je netwerk op LinkedIn. Wanneer je de plug-in installeert in Chrome, komt er een icoontje naast de URL-balk in je browser te staan. Als je vervolgens een bedrijfswebsite bezoekt en op dit icoontje klikt, opent er een pop-upscherm. Dit scherm geeft de personen binnen jouw netwerk weer, die momenteel bij dit bedrijf werken. Daarbij worden je eerstelijnscontacten als eerste getoond en vervolgens je contacten in de tweede lijn. Dit kan zeer zinvol zijn om te netwerken. De juiste contactpersonen zijn tenslotte – letterlijk – één muisklik van je verwijderd.

Naast de contactpersonen in je netwerk, wordt er meer interessante informatie getoond. Bijvoorbeeld ‘New Hires’, oftewel de mensen die zich recentelijk bij het bedrijf hebben aangesloten. Daarnaast is er een kopje ‘Promotions and Changes’, waar je kunt zien wie er binnen het bedrijf een andere functie heeft gekregen. Dit kan erg handig zijn om de interne bedrijfscultuur in kaart te brengen of te monitoren. Met één druk op de knop ‘Follow’ kun je het bedrijf ook gelijk volgen, een functie die eerder is geïntroduceerd.

Helaas werkt de tool (nog) niet bij alle bedrijven. Bij een aardig aantal websites wordt een bericht weergegeven, waarin de plug-in aangeeft dat het bedrijf niet is te vinden. De reden: LinkedIn heeft de Company Search niet open staan voor de gebruikers van hun API. Ze bieden daarbij gelijk een handvat om jouw onvrede hierover te laten blijken bij LinkedIn. Ook kun je algemene feedback geven over de plug-in. Dit laat zien dat de ontwikkelaars goed naar hun gebruikers willen luisteren. Nu maar hopen dat LinkedIn dat óók doet.

Ontwikkelingen als deze onderstrepen nog maar eens dat het voor bedrijven steeds belangrijker wordt om LinkedIn-profiel(en) te optimaliseren voor o.a. vindbaarheid. Wij geven regelmatig advies en training met betrekking tot LinkedIn. Heeft u interesse hierin of wilt u meer informatie? Laat het ons weten via joostgeurtsen@lvtpr.nl!

Joost

Gobbledygook

2011-05-09T11:44:00.006+02:00

Een deel van onze klanten heeft als thuisbasis de Verenigde Staten. In dit land is het geen schande om je organisatie zonder enige bescheidenheid scherp neer te zetten. In de persberichten die een organisatie uitgeeft, zijn ze uiteraard een leading bedrijf, ontwikkelen ze next generation-technologie, die daarnaast ook nog eens innovative en flexible is en bekend staat om zijn scalability en world-class-kwaliteit.

De Amerikaanse pr- en marketingexpert met Nederlandse voorouders David Meerman Scott liet enkele jaren geleden een flink aantal persberichten onderzoeken op taalgebruik. Hij zag de hierboven schuin gedrukte termen – in Amerika schertsend gobbledygook genoemd – in enorme aantallen voorbij komen. Meerman Scott toonde zich faliekant tegen dit soort teksten en hekelde het kopieergedrag van marketeers en pr-managers. We zijn nu al weer een paar jaar verder, maar de termen waaraan Meerman Scott zich stoorde, zijn nog steeds schering en inslag. Dat is jammer, want met de snelle opkomst van social media en directe communicatie via het internet is heldere taal meer dan ooit nodig. Er is lang niet altijd meer een journalist die als filter fungeert en teksten tot de essentie terugbrengt. Dat zal een organisatie steeds meer helemaal zelf moeten doen.

Daarom is het raadzaam om persberichten niet te ontsieren met allerlei kwalificaties die uiteindelijk vaak lege woorden zijn. Dagelijks verschijnen er duizenden berichten van duizenden bedrijven die stuk voor stuk leading zijn. Hoe ze dat voor zich zien, is een raadsel.

Als je iets goed doet, mag je het best verkondigen, maar wel graag helder en to the point.

Klaas

De weeskreet

2011-05-06T11:06:00.014+02:00

‘Be good and tell it!’ ‘Kent u die uitdrukking’, zou dominee Gremdaat vragen. Nou, in de PR kennen we die uitdrukking wel. Sterker nog, je wordt ermee doodgegooid. Het principe is zo’n beetje de basis voor alles waar de PR voor moet staan: goed doen, en dat uitdragen. Maar eerst dus goed doen.

Nieuwsgierig geworden naar de bron van deze wijsheid, gooide ik het geheel eens in Google. Aan welke grote denker hebben we dit prachtcitaat te danken? Maar Google biedt geen uitkomst. Een oud artikeltje van de hand van wethouder citymarketing van Den Haag Frits Huffnagel scoort het hoogst. Wereldwijd! Saillant detail is dat Frits de kreet hierin tot de lijfspreuk van vele Amerikanen bombardeert (-Americans often say: “Be good, and tell it!”-). Niettemin is er geen Amerikaanse website in de top-10 van Google te vinden. Sterker nog: op pagina na pagina is in Google geen Engelse of Amerikaanse site te vinden die de kreet gebruikt. Frits is 1, op de voet gevolgd door de website van Ondernemersinitiatief Greenpoort Venlo. Dit dankzij het gebruik van de slogan door – jawel – een communicatieadviseur. Nummer 3 is een vacaturesite met tips rond communicatie die ook deze ‘vuistregel van de communicatie’ roemt. De vierde hit is de titel van een boekje over MVO van… een Nederlandse communicatiemanager. Gevolgd door een onderzoek naar het contact tussen de veehouderij en burgers en een Nederlands IT-bedrijfje dat de kreet tot bedrijfspropositie heeft verheven. De volgende op de lijst zijn een workshop voor GGD’s over praktijkverhalen, een rapport over MVO in de glastuinbouw, nog meer informatie rond het veehouderscommunicatieproject en als hekkensluiter iets onduidelijks rond waterregistratie in de tuinbouw.

Alles de Hollandse kneuterigheid ten top. Geen grote filosoof, schrijver of goeroe te vinden. Wat moeten we als Nederlandse communicatiesector met deze Engelstalige weeskreet? Zoals ik het zie, hebben we twee opties. Eén: we verzinnen de bedenker erbij. Misschien een onbekende Engelse professor. Of beter: een propagandastrateeg die al in de vorige eeuw bij het bureau B. Good & Tellit, Inc. de basis legde voor de moderne PR-praktijk. Of we zoeken een vervanging voor deze kreet; een mooie Nederlandse variant. Iemand ideeën?

Cas

Know what you say, but…

2011-05-04T17:03:00.001+02:00

Voorbereiding is het halve werk. Zo is de belangrijkste conclusie uit een perstraining dat je van te voren goed moet weten welk verhaal je wilt vertellen. Ook is het bepalen van invalshoeken om zoveel mogelijk aan te haken bij de interesses van je gesprekspartner of zijn of haar lezers erg belangrijk. Tijdens een interview moet je al op zoveel letten. Hoe verwoord ik mijn antwoord het beste en zorg ik voor de juiste lichaamstaal? Hoe bewaak ik de rode draad? Wat wil ik zelf overhouden aan het interview en hoe kom ik als een expert over? Voldoende redenen om te oefenen.

Tijdens een perstraining citeer ik altijd een van mijn eigen leermeesters. Hij had het er altijd over dat je moet ‘leren kaarten en breien tegelijk’. De grootste en wellicht meest klassieke fout die woordvoerders van bedrijven (van laag tot hoog in de hiërarchie) maken, is dat ze denken: “Ik weet toch alles over mijn bedrijf en dit onderwerp, dus vraagt u maar.” Het is dan op zijn minst jammer dat je vervolgens niet in staat bent om de juiste profilering over het voetlicht te brengen omdat je ter plekke nog moet nadenken over de formulering. Bovendien – en dat is nog vervelender – loop je de kans dat je stokpaardjes geheel niet aan de orde komen omdat je te afwachtend bent geweest en niet zelf het initiatief in de conversatie hebt genomen. Kortom: argumenten genoeg voor een stevige mediatraining en om onder kritische leiding te oefenen hoe je met het juiste gevoel en de juiste inhoud je punt kunt maken. Een no brainer natuurlijk, maar je moet er dus wel even over nadenken!

Deze week brachten onderzoekers van de Erasmus Universiteit in samenwerking met PWC naar buiten dat financieel analisten regelmatig en soms zelfs ongevraagd beursgevoelige informatie krijgen (http://bit.ly/ik0p6Y). Gewoon omdat ze de vragen stellen waar iedereen een antwoord op zou willen hebben. Het lijkt er echter op dat veel financiële woordvoerders het ‘kaarten en breien’ nog niet hebben geoefend en zeker niet tegelijk. Er wordt een beroep gedaan op hun onuitputtelijke kennis. En dat door iemand die verstand heeft van zaken en een oordeel kan vellen. Voorwaar een situatie waar je je ego en de teksten die je deelt goed in de hand moet hebben.

Toch heb ik van de honderden mensen die ik inmiddels heb getraind weinig financieel woordvoerders mogen treffen. En dan te bedenken dat hun commentaren een directe invloed kunnen hebben op de beurskoers. Voor hen geldt meer dan voor wie dan ook:

…don’t say everything you know!

Charly

Oorlog en Vrede…en moderne communicatie

2011-05-04T10:13:00.005+02:00

Vandaag herdenken we de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en morgen vieren we Bevrijdingsdag. Traditiegetrouw betekent dit dat we veel oude beelden van de bevrijding te zien, en krakende radiofragmenten van Radio Oranje te horen krijgen. Best bijzonder ook om te bedenken dat drie van onze grootste (dag)bladen – Parool, Trouw, Vrij Nederland – rond de Tweede Wereldoorlog zijn ontstaan. De media speelden een belangrijke rol voor de verzetsbewegingen, maar minstens zo belangrijk waren ze voor het moreel van de bevolking. Niet iedere Nederlander nam actief deel aan de strijd, maar iedereen was wel slachtoffer van de onderdrukking. Veel mensen luisterden heimelijk naar een verstopte radio en lazen stiekem een verboden krant om te horen hoever de geallieerden waren met hun opmars.

Datzelfde verschijnsel is ook waar te nemen bij de revoluties die nu gaande zijn in het Midden- Oosten. Radio en krant als ‘illegale media’ zijn daarbij vervangen door internet. Social media zijn een belangrijk middel voor de opstandelingen om elkaar te informeren, maar ook om de rest van de onderdrukte bevolking een steun in de rug te geven. Zij kunnen niet vertrouwen op de officiële media van hun regering en maken dankbaar gebruik van Twitter, Facebook en YouTube om op de hoogte blijven van wat er werkelijk gebeurt.

In iedere oorlog, revolutie en vrijheidsstrijd spelen de beschikbare media een zeer belangrijke rol bij het mobiliseren van medestrijders en het hooghouden van het moreel van de bevolking. De technische mogelijkheden verschillen per generatie en per revolutie. Met als belangrijkste ontwikkeling dat de middelen steeds veelzijdiger zijn geworden: van tekst en fotografie naar zwart/wit bewegend beeld zonder geluid tot kleurenfilm met geluid. Maar ook steeds sneller: van post(duif) en telegraaf via telefoon en radio tot televisie tot internet.

En zo blijft ook herinnering aan iedere strijd bewaard met geheel eigen beelden. Iedereen kent de foto’s en eerste stomme films over de Eerste Wereldoorlog en de groots opgezette (propaganda)bioscoopjournaals en radioprogramma’s uit de Tweede Wereldoorlog. De kleurenfilms en ‘embedded’ verslagen van de Vietnamoorlog en Golfoorlog die mogelijk werden door kleinere camera’s. En nu dan de social media waarmee iedere demonstrant en verzetsstrijder zelf, vanaf de frontlinie, beelden met z’n telefoon maakt, die wij dezelfde avond op het journaal zien.

Rest nog één vraag: al die oude kranten en televisiejournaals worden keurig bewaard in officiële archieven. Maar waar vinden we over honderd jaar de Facebook- en Twitter-berichten die verslag deden van de Arabische lente? En wie gaat de YouTube-filmpjes archiveren voor de volgende generatie?

Nienke

Pitchen voor tv

2011-05-02T15:25:00.003+02:00

Klanten proactief en op een positieve manier in een nieuwsitem op tv krijgen; het is en blijft een grote uitdaging voor een pr-professional. Een nieuwsprogramma is meer dan elk ander medium gebonden aan de actualiteit. Deze programma’s hebben een beperkte zendtijd en gaan dus selectief om met de onderwerpen die hen worden aangereikt. Daarom benaderen we RTV vaak ruim van tevoren om een item eventueel vast in te plannen. Dat het andersom soms beter werkt - juist op zeer korte termijn media benaderen - bewezen we onlangs bij LVTPR.

Een klant van ons (NedTrain) kreeg toevallig een pr-kans aangereikt toen een jonge monteur in opleiding een interview aan de Volkskrant gaf. Hierin gaf hij aan dat hij wel eens een dagje de directeur van het bedrijf wilde zijn. Dat was eenvoudig te regelen. Aan ons de vraag of we hiervoor niet wat tv-aandacht konden creëren. Een lobby via telefoon en mail bood ons uiteindelijk een kans bij ‘Hart van Nederland’ van SBS6. Het contact was goed. Zo kon het gebeuren dat we op maandag voor het eerst contact hadden en het item op dinsdagavond al is uitgezonden.

Redenen voor succes

Waarom is het normaal gesproken zo lastig? En waarom was dit relatief snel rond? Ik denk dat we deze keer een beetje het geluk aan onze kant hadden. Er waren geen al te grote nieuwsfeiten (zoals rampen). Daarnaast was onze timing precies goed, was het bericht gericht op de juiste doelgroep en zorgde de ‘human interest’-insteek ervoor dat het goed paste bij een programma als Hart van Nederland.

In dit geval werkte kort van tevoren bellen juist goed. Nieuwsprogramma’s bepalen laat van tevoren wat er in het programma komt. Nu zaten we er kort op en was door de redactie al goed in te schatten of er ruimte voor was. Zo kon het gebeuren dat alles binnen 36 uur was afgerond. Het verhaal sloot daarnaast aan bij de kijkers van het programma. Een jonge ROC-leerling die al werkend het vak leert, dat past precies bij de beleving van de Hart van Nederland-kijker.

Veel mensen zouden wel eens directeur willen zijn, maar wie krijgt hiervoor nu echt de kans? De NedTrain-directeur zag er de humor wel van in. Hij zette graag een enthousiaste werknemer in het zonnetje. Dit verhaal staat zo dan ook dicht bij de mens. Buiten het wat ‘zwaardere’ nieuws van Hart van Nederland, biedt het programma ook ruimte voor een luchtiger verhaal als dit.

Het resultaat? Bekijk het hier: http://www.hartvannederland.nl/nederland/flevoland/2011/monteur-speelt-voor-n-dag-directeur/

Hanneke

Ajax: een strijd om transparantie

2011-05-02T11:39:00.001+02:00

Onlangs werd ik benaderd door een studentenblad: wat ik vond van de bestuurlijke onrust bij Ajax. Ik gaf mijn bescheiden visie op het verhaal, gebaseerd op een sporthart én pr-expertise. En nu, in het kader van delen met velen: een samenvatting.

Laat ik beginnen met een korte situatieschets. Wellicht ten overvloede, maar het kan maar beter helder zijn. Het gaat de laatste jaren niet best met voetbalclub Ajax. Sinds 2003 geen kampioen meer geworden, de ene na de andere directeur en trainer die opstapt of de wacht wordt aangezegd en mokkende fans. Kortom: veel onrust.

Dit alles culmineerde onlangs in het vertrek van algemeen directeur Rik van den Boog. Het directe gevolg van een aan de macht morrelende Johan Cruijff. Deze Ajax-veteraan kwam met een rigoureus plan voor de jeugdopleiding. Een plan dat onder meer inhield dat veel zittende mensen (vrijwel direct) plaats moesten maken voor mannen als Bergkamp en Jonk. Een nogal geforceerd overkomend moddergooien het gevolg. Met Uri Coronel – de voorzitter – als middelpunt, de media als slinks doorgeefluik en uiteindelijk Rik van den Boog als voornaamste ‘slachtoffer’. Daar kon een in de haast ingeschakeld pr-bureau niets meer aan veranderen.

Het publiek

Het publiek kiest grotendeels de kant van Cruijff. Dit heeft mijns inziens vooral te maken met het gebrek aan transparantie bij het bestuur. Het gros van de supporters heeft nooit een band gehad met Van den Boog, noch met zijn voorgangers. Het management is te gericht op de financiële huishouding van het beursgenoteerde bedrijf Ajax. Eigenlijk is het een typisch voorbeeld van een top die door een focus op rendement en andere financiële aspecten de aansluiting met de werkvloer kwijt is geraakt. Maar Ajax is in veel opzichten anders dan elk ander beursgenoteerd bedrijf. Naast de aandeelhouders, moet het bedrijf zich elke week weer verantwoorden voor een andere belangrijke groep stakeholders: de supporters.

De supporters eisen inspraak en verantwoording voor de slechte resultaten. Ze eisen de ultieme transparantie. Dat wil zeggen het proactief delen van je beleid, visie en aanpak voor het hele bedrijf. Met een eensgezind verhaal van CEO (voorzitter) en COO (trainer) over alle aspecten van de business, voordat anderen die stoelpoten onder je vandaan zagen. Als daarmee alle mee- en tegenvallers met het publiek worden gedeeld, maak je hen deelgenoot van het al dan niet slagen van ‘hun’ club. Je creëert sympathie voor het management en schept daarmee al snel een sfeer waarin iedereen een kans verdient.

Intern duel

Een tweede punt van aandacht bij Ajax verdient de interne communicatieafstemming. Transparantie is goed, maar denk na over wat je communiceert. En zorg ervoor dat dit consequent is. Nu lekten er aan alle kanten diverse (on)waarheden, al dan niet aangedikt met bijkomende belangen.

Het feit dat Rik van den Boog een pr-bureau inschakelde om de schade voor zijn persoon (en carrière) te beperken, vind ik uiteraard prima. Het uitlekken hiervan is vervolgens een welkome bron voor speculaties en wederom kritiek. Daarnaast leek het eerder op een eenmansactie die door niemand intern werd gedragen en was het effect dus ook onmiddellijk negatief. Immers, alleen mensen in ivoren torens handelen op deze manier. Door de uitgebreide communicatieafdeling te betrekken kun je de inzet van de pr-adviseurs camoufleren en toch goed benutten. Met het bureau aan zijn zijde en de eigen mensen als liaison naar de pers zou de inzet van het bureau er misschien minder dik op liggen. Het publiek, dat al weinig tot geen vertrouwen in Van den Boog had, zag het inhuren van een pr-bureau dan ook opnieuw als een teken van zwakte; een laatste strohalm waaraan Van den Boog zich krampachtig probeerde vast te klampen. Met alle nare gevolgen van dien: supporters die (online) hun ongenoegen uitten, zelfbenoemde voetbalgoeroes die hem zwart maakten en kranten die de kant van Cruijff maar al te graag kozen. Om nog maar te zwijgen over voorzitter Uri Coronel. Hij riep in persconferenties en interviews weer heel andere dingen dan de rest van het bestuur. Verwarrend en niet slim.

Een peulenschil

Het feit dat Cruijff nu – vanaf de zijlijn – dingen roept over te veel ad hoc beleid en te weinig langetermijnvisie, kan ik niet ongegrond noemen. Als sportfan sluit ik mij daar bij aan. Te meer omdat ik uit geen enkele maatregel, mededeling of persoonlijk sympathiegevoel opmaak dat het tegendeel waar is. Zie daar het belang van transparantie. En of je dan Youp van ’t Hek heet of Johan Cruijff, als je die sympathie en toegedichte kennis wel hebt, dan is het mobiliseren van de achterban een peulenschil.

Charly

What’s in a name?

2011-04-29T14:55:00.005+02:00

Advertenties en marketinguitingen over mode, verzorgingsproducten en sieraden waren tot in de jaren zeventig vooral gericht op vrouwen. Merken hebben echter ook de man ontdekt als consument die hard werkt aan zijn uiterlijk en daar ook geld aan besteedt. Nu ben ik een man, en ook nog een die best houdt van mooie kleding en accessoires. Daarnaast bezoek ik regelmatig de sportschool. En ja, ook ik gebruik een dagcrème. Durf ik best voor uit te komen. Tot zover pas ik in een dankbare doelgroep voor uiteenlopende marketinguitingen op dit vlak.

Waar ik me echter aan stoor is hokjesdenken en het feit dat (vaak zelfbenoemde) trendwatchers een etiket willen plakken op ‘de man’. Zo las ik vandaag over het nieuwe type voor 2011 – daar komt ie – de heteropolitan. Dit type is mannelijk, maar verzorgt zichzelf goed. Hij kan koken, houdt van voetbal (nuance: niet overdreven fanatiek) en heeft de juiste balans gevonden tussen werk, uitgaan, persoonlijke verzorging en het familieleven.

De heteropolitan is de opvolger van de übersexual, een mannelijke en zelfverzekerde man, die zich niet richt op zichzelf maar op de buitenwereld. Hij heeft interesse in politiek en business en houdt van kwaliteitsproducten. Dit type volgde weer op de welbekende metrosexueel: een man die in contact is met zijn vrouwelijke kanten en emotioneel durft te zijn. De metrosexueel was een reactie op de sterke vrouwen in het zogenaamde ‘Sex and the City’-tijdperk. En zou zelfs make-up dragen…

Welk type man ook ‘in’ is, toevallig houden ze allemaal van consumeren. Koren op de molen voor adverteerders en marketeers. Net als vrouwen zijn mannen echter ook niet in hokjes te plaatsen. Laat staan dat de man elk jaar verandert. Hooguit heeft hij nieuwe behoeften en brengen ontwikkelingen, bijvoorbeeld op het gebied van technologie, nieuwe mogelijkheden met zich mee. Wat dat betreft zijn er voldoende kansen voor marketeers om in te spelen op de tijdsgeest. De ultieme vorm van reclame, want niet het product, maar de behoeften zijn nieuw. En het invullen van die behoeften kan kansen creëren voor een merk. Maar laten we niet ieder jaar proberen de man opnieuw te definiëren. Tenzij er binnenkort het type ‘zelfofiel’ de kop opsteekt, oftewel de man die zichzelf is.

Toon

Meeschrijven

2011-04-29T10:03:00.007+02:00

Zelf ben ik een meeschrijver. Iemand die aantekeningen maakt tijdens een interview. Het voordeel daarvan is dat je meteen de essentie van het gesprek te pakken hebt. Een aantal jaar geleden bracht ik bij het interviewen van ‘belangrijke’ mensen wel eens een minidisc mee en nam het hele gesprek op. Handig, dan kon ik mensen letterlijk citeren. En als er dan bij het nalezen discussie ontstond, had ik altijd het bewijs. Laatst schoof ik aan bij een rondetafeldiscussie van een man of tien. Typisch een opnamemoment, omdat in zo’n setting niemand op dicteersnelheid spreekt.

Het uitwerken van die audiogesprekken behoort echter tot de meest saaie klusjes uit het tekstschrijverbestaan. Tegenwoordig zijn daar twee oplossingen voor. De eerste is outsourcen. Uitbesteden aan een Indiaas audio transcription service-bureau bijvoorbeeld. Type in Google ‘audio transcription service’ in en er zijn meer dan twee miljoen hits. Audiobestandje uploaden en ontvang de tekst per e-mail in een Word-bestand. Je kunt betalen per uur (20 dollar), per woord (vijf dollarcent), per regel van 65 tekens (16 dollarcent) of per audiominuut (2,50 dollar).

De tweede is software het werk laten doen. Er zijn verschillende pakketten op de markt, zoals http://www.nextup.com/ en http://www.g2speech.nl/, die beweren dit te kunnen.

Opvallend genoeg heb ik geen van beide ooit geprobeerd. En ik ken ook niemand die van deze diensten gebruik maakt. Want kan een Indiase mevrouw of meneer werkelijk alle nuances in een zakelijk gesprek vastleggen? En is de kwaliteit van software al zo ver gevorderd, dat een gesprek automatisch in een Word-bestand wordt omgezet? Totdat een collega-tekstschrijver deze vragen positief beantwoordt, blijf ik maar gewoon meeschrijven.

Ben

Likeconomy +1: De noodzaak van het digitale schouderklopje

2011-04-22T11:01:00.016+02:00

Denk even na over het volgende feit: wij krijgen in een week tijd meer informatie op ons af dan iemand in de middeleeuwen gedurende zijn hele leven. Een alsmaar groeiende stroom aan content voorziet ons inmiddels ruimschoots in onze dagelijkse behoefte naar informatie (infobesitas). Het is slechts een kwestie van tijd voordat we te maken krijgen met een informatieoverload en we de grenzen van wat we kunnen opnemen overschrijden. Zeker gezien het groeipotentieel van bijvoorbeeld de sociale netwerken. Het aanbieden van relevante content wordt belangrijker dan ooit. Gelukkig verschijnen er steeds meer tools die voor ons de krenten uit de pap gaan halen. Dit principe van ‘social proof’, wat ervan uitgaat dat de massa meer kennis bezit dan het individu, zal de komende jaren een steeds grotere rol gaan spelen.

Contentwaardering is echter niet alleen een must voor deze vormen van datamining. Ook voor producenten van content en individuele gebruikers (delers) is feedback van groot belang. Alleen op die manier krijgen ze inzicht in de behoeftes van hun volgers of vrienden en kunnen ze hun persoonlijke content strategie optimaliseren.

En Twitter?

Een sluitend mechanisme voor contentwaardering is in mijn ogen een groot gemis aan Twitter. Op Twitter kun je content enkel waarderen door een bericht opnieuw te delen met jouw volgers, door te reageren of misschien door op een link te klikken. In dat laatste geval is moet de afzender bovendien wel de doorkliks goed monitoren. Ik mis hierin eigenlijk dus een soort tussenvorm. Er is teveel boeiende content om alles met iedereen te delen. Bovendien heb ik niet altijd een inhoudelijke reactie en bevatten veel Tweets geen link. Daarom zou een digitaal schouderklopje in de vorm van een ‘Like!’ (Twike?) ook op Twitter niet misstaan.

Like the Like!

Aan al het bovenstaande is echter een belangrijke ‘maar’. Een contentwaarderingsmechanisme functioneert (alleen) als gebruikers hier aan meewerken. En hoewel de ‘Like’-button inmiddels een bekend begrip is, blijft het gebruik hiervan in mijn beleving in ons land nog enigszins achter. Zeker bij beginnende netwerkers. Hetzelfde geldt ook voor de +1 van Google; het is afhankelijk van onze participatie en dat kan een heikel punt zijn. Terwijl het, zoals ik hierboven betoog, zowel functioneel is als leuke en nuttige feedback oplevert voor degene die content deelt.

Met andere woorden: ‘Let’s Like the Likes!’

Joost

(Dit bericht verscheen eerder op Marketingfacts.nl)

Duoblog: rennen met relaties

2011-04-20T13:24:00.006+02:00

Er hangt een klant aan de lijn met een ongebruikelijke vraag. Deze keer gaat het niet over een persbericht, mediatraining of pr-advies. De desbetreffende klant vraagt namelijk of we met hem mee willen doen aan een hardloopwedstrijd. Ja, echt waar.

Wat wil het geval: Eyefreight – de klant waar het in dit geval om draait – heeft zich ingeschreven voor de businessrun van Hilversum. Vijf kilometer rennen dus. Als fanatiek hardloper is Michel direct enthousiast. Ook Naomi trekt de laatste tijd steeds vaker haar hardloopschoenen aan en doet dus graag mee. Zo hebben we plots twee LVTPR-afgevaardigden op de vijf kilometer.

Shirts

Eyefreight vroeg ons de shirts te ontwerpen en te laten drukken. Zo geschiedde. We schakelden onze vaste vormgever in en lieten een stel prachtige t-shirts bedrukken. Logo op de borst, slogan en diensten op de rug. Op naar Hilversum.

Gespannen gezichtjes als we ons in een wit Eyefreight-shirt bij het team aansluiten. Nog even snel met zijn twaalven op de teamfoto en dan naar de start. Bijna vijfhonderd businesslopers – mannen en vrouwen – kijken zenuwachtig om zich heen. We hebben er zin in!

Michel:

“Ik loop zelf wel vaker hard. Toch verbaast het me. Na een kilometer wedstrijd loop ik namelijk helemaal voorop. Slechts één jongen met een geel shirt kan me volgen. De enigen die ik in de gaten moet houden, zijn twee fietsers. Ze zorgen ervoor dat er geen mensen plots oversteken en wijzen me de weg. Het gaat best lekker en ik loop zelfs uit op de gele man. Ik lach als ik als winnaar over de finish kom. Eerste!”

Naomi:

“Als beginnend hardloper had ik mijn verwachtingen laag ingezet: als enige vrouw zou ik zeker weten als laatste van ons team eindigen. Mijn bescheidenheid was geheel onterecht. Na vijftig meter verlieten alle mannen mij en loop ik ‘alleen’ verder. Al snel kom ik een dame tegen die qua tempo, lengte en persoonlijkheid bij me past. Ik passeer een van mijn teamgenoten bij het twee kilometerpunt. De laatste tweehonderd meter zet ik nog even hard aan en eindig als een na laatste van ons team, vier minuten sneller dan verwacht!”

Teamprestatie

Iedereen is gefinisht. Het maximale eruit gehaald. Al snel horen we dat we als team op het podium zijn geëindigd. Mede dankzij ons. Geweldig! Een nieuwe vorm van klantenbinding? We weten het niet. Het is in ieder geval een echte teamprestatie van klant en LVTPR. Bedankt Eyefreight!

Michel & Naomi

Beurzen en borrelhapjes: meelwormen?!

2011-04-13T17:55:00.002+02:00

Donderdag 7 april 2011 was ik op de Sanoma Media Parade in Hoofddorp. Tijdens de pauze werden vette borrelhapjes aangeboden. Ik twijfelde, maar bezweek toen ze voor de derde keer langs kwamen. Ik had mijn ontbijt namelijk weer eens overgeslagen - snoozen wint het nog steeds van opstaan – en ik lustte onderhand wel iets.

Heerlijk, zo’n kipnugget. Ik nam een hap: smaakte prima. De dame vroeg of ik niet wilde weten wat ik at? Oeps, betrapt. Een beetje schranzen terwijl ik zo mijn best doe om gezond te eten. Met blozende wangen geef ik aan van niet.

In alle rust en bescheidenheid antwoordt de dame dat het ‘bugnuggets’ zijn. Een hapje dat voor 40 procent uit meelwormen bestaat. Dit in het kader van alternatieve voeding. Na het woord meelwormen stopte ik eigenlijk al met luisteren.

Het zorgde voor veel geroezemoes in de Sanoma-hal: “Meelwormen? Nee echt? Mijn hemel!”. Gelukkig was ik niet de enige die verbaasd reageerde. Mijn smaakpapillen vonden het best lekker. Ik ben compleet in de war. Hoe erg zijn we als mensheid gefaald als we al onze natuurlijke bronnen hebben opgemaakt? Heeft meer biologisch en bewust eten geen zin?

Zeker wel, nu hebben we nog een keus in wat we in onze mond stoppen en wat we samen verbruiken. Het blad Kijk verzorgde deze verrassende hapjes. In het maandblad, dat op alle tafeltjes was verspreid, staan gedegen artikelen en intrigerende reportages. In de uitgave van deze maand pakt het blad uit met een groot achtergrondartikel over het voedselprobleem: 'Hoe voeden we in 2040 negen miljard monden'. Hierin onder meer een passage over het alternatief: insecten.

Mijn complimenten voor de marketeers van het blad en deze bizarre en sensationele beleving. Via dit middel heeft het blad ‘Kijk’ mij erop gewezen dat er langzaam een grondstoffentekort ontstaat. Daarvan ben ik diep onder de indruk geraakt. Het zorgde ervoor dat ik me in het tijdschrift heb verdiept en ik hun kernwaarden scherp op het vizier heb staan. Daar draait het toch uiteindelijk om in communicatie: via beleving en emotie je boodschap overbrengen.

De bugnuggets zijn een succes. Wedden dat als je ze als duurzaam hapje op je event serveert met de introductie: “I don't want to bug you, but…” veel gesprekken voert?

Annemieke

Automotive PR Benelux

2011-04-12T16:17:00.002+02:00

Vandaag zijn we officieel van start gegaan met Automotive PR Benelux. LVTPR is opgenomen in het wereldwijde netwerk van Automotive PR (APR). APR ondersteunt klanten in de automotive sector met pr- en communicatieactiviteiten. Dat doen we samen met de collega’s van APR Duitsland, APR Frankrijk, APR Italië en APR Spanje. APR heeft verder kantoren in de Verenigde Staten en China, en partners in Brazilië en Mexico. Ook in Rusland en India is ervaring opgedaan met projecten.

LVTPR heeft pr-campagnes opgezet en begeleid voor klanten als Autodistribution (Benelux-distributeur van aftermarket auto-onderdelen en een retailketen van onderhouds- en reparatiebedrijven), tachograafleverancier Stoneridge, schokbrekerfabrikant Bilstein en de Nederlandse leasemaatschappij Strix Lease Service. Daarnaast heeft het bureau ervaring in copywriting en projectmanagement voor brancheverenigingen en grote automerken en -leveranciers, waaronder de nummer 2 in de markt. Een ideale basis om op door te bouwen!

Hoe internet je brein verandert – en de rol van Rich Media Releases

2011-04-12T12:06:00.001+02:00

Het interview met Nicholas Carr gelezen? Mooi, dan gaan we verder. Volgens Carr verandert het internet de structuur van onze hersenen. We hebben tegenwoordig online toegang tot een enorme schat aan informatie. Een groot pluspunt. Maar volgens Carr is er ook een keerzijde. Zo lijkt het erop dat we oppervlakkiger gaan denken, juist door de grote hoeveelheid informatie.

Online teksten worden steeds rijkelijker voorzien van hyperlinks. Uit onderzoek blijkt echter dat we informatie in traditionele en meer lineaire teksten veel beter opnemen en onthouden dan teksten met hyperlinks. Hoe meer links, hoe verwarder de lezer. Dat schijnt te komen doordat je elke keer de afweging maakt of je wel of niet op een link moet klikken. Het is ook aangetoond dat teksten of presentaties die zijn opgeleukt met video’s niet per definitie de boodschap beter overbrengen.

Hoe dit komt? Daarvoor moeten we in de werking van onze hersenen duiken. Het schijnt iets te maken te hebben met ons vermogen om informatie via het werkende geheugen over te brengen naar het langetermijngeheugen. Feiten die naar ons langetermijngeheugen worden getransporteerd, kunnen zich ontwikkelen tot complexe ideeën en gedachten. Het transport vormt echter de bottleneck: het langetermijngeheugen heeft een onbeperkte capaciteit, maar het werkende geheugen kan informatie slechts heel kort opslaan. Ben je afgeleid? Dan kan het goed zijn dat dit geheugen wordt gewist. Het larderen van een tekst met hyperlinks, leuke filmpjes en afbeeldingen leidt de lezer af van de daadwerkelijke tekst.

Natuurlijk is het leuk om nieuwe communicatiemogelijkheden te benutten. Maar de basisregel in communicatie: ‘wie zegt wat tegen wie in welke situatie, met welk middel en met welk gewenst effect’ geldt altijd. Dus wat is de boodschap? Wat is het doel? Wie wil je precies bereiken? En dan als laatste; welk middel past daar dan het beste bij? Dat zou een Rich Media Release kunnen zijn. Of niet…

Marije

Hoe internet je brein verandert – introductie

2011-04-11T16:07:00.003+02:00

De Rich (of Social) Media Release bestaat al een tijd en wordt langzaamaan steeds populairder bij bedrijven. Iedereen wil een flashy document met allerlei linkjes, streams en video- en beeldmateriaal. Het ziet er niet alleen gaaf uit, maar je biedt de journalist een extra service. Bijvoorbeeld door allerlei beeldmateriaal en achtergrondinformatie mee te sturen. Daarnaast laat je als bedrijf zien dat je innovatief communiceert. Maar de vraag rijst: is een Rich Media Release in alle gevallen de beste manier om je (media)doelgroep te informeren?

Via verschillende kanalen (jawel, ook online) discussieert men hoe internet je brein verandert. Ook buitelen - vaak zelfbenoemde - goeroes over elkaar heen om te verkondigen hoe social media de sociale vaardigheden van gebruikers beïnvloedt. Ik vraag me dan ook af: is een Rich Media Release wel effectief voor het overbrengen van een (complexere) boodschap? Dit interview met Nicholas Carr, schrijver van het boek ‘Het ondiepe, wat internet met onze hersenen doet’, uit de Volkskrant zet me nog meer aan het denken. Ik stel voor dat ook jij het eerst leest. Dan praten we morgen verder…

Marije

LVTPR-covergirl

2011-04-08T14:04:00.006+02:00

Vandaag is het coverartikel van het blad Intermediair gepubliceerd. Hierin ben ik geïnterviewd over jonge moeders en hun carrière. Als pr-consultant ben je altijd klanten aan het adviseren hoe ze het beste een interview voor kunnen bereiden en geven. Hoe ze zich moeten kleden op een foto. Hun gedrag. En ga zo maar door. Deze keer was ik zelf aan de beurt. Het eindresultaat mag er wezen. Blijkbaar is het advies dat ik mijzelf heb gegeven en van collega’s heb gehad goed geweest. Ik sta namelijk niet alleen op de cover van de Intermediair, het interviewresultaat mag er ook zijn.

Voorafgaand aan het interview heb ik me eerst afgevraagd wat ik precies wilde vertellen. Intermediair-journaliste Nicole Carlier – zij zou het artikel maken - gaf aan wat ze precies van mij wilde weten. Dat scheelt. Nadat ik mijn verhaallijn had bepaald, plande ik een tijd in met de journaliste. Belangrijk was dat ik rustig het gesprek kon voeren, zonder afleiding uit de omgeving. Dat is altijd prettig, omdat je dan goed naar jezelf luistert. In mijn geval: niet verzanden in teveel geratel. Verder heb ik er rekening mee gehouden dat het interview kon uitlopen. Dat gebeurde uiteraard ook. In plaats van een half uur praatten we zomaar drie kwartier.

Foto maken

Ook voor een goede foto is de voorbereiding essentieel. Wat wil de fotograaf neerzetten? Wat moet je aan? En wie komen er op de gevoelige plaat? Vooraf heb ik contact gehad met de professionele fotograaf Duco de Vries, die me de opdracht uitlegde. Zijn doel? Een vrouw neerzetten die in controle is. De kinderen horen er gewoon bij en komen niet met hun gezicht op de foto. Het draaide dus echt om mij. Dit gaf behoorlijk wat druk, want wat moest ik aan? De dag voor de fotoshoot, die overigens gewoon bij mij thuis plaatsvond, heb ik kleding uitgezocht.

Kinderen

De volgende dag: ik kwam thuis vanuit mijn werk en zag een ware fotostudio in de woonkamer (!). Geen stress meer over mijn outfit. Duco was erg vriendelijk en legde de opdracht nog een keer uit – uiteraard nadat hij zijn buikje had gevuld met de heerlijke pannenkoeken van vriendlief. Mijn outfit werd meteen goedgekeurd. En toen dus echt de foto. Eerst vooral wat onwennig, maar eenmaal gewend aan de positie en aanwijzingen ging het steeds beter. Overigens is het fotograferen met kinderen een echte uitdaging! Probeer een tweejarige maar eens uit te leggen dat ze niet in de camera mag kijken. Gelukkig hielpen haar grote zus en papa heel goed mee.

Hulde aan werkende ouders

De hele ervaring was zowel enerverend als trotsmakend. Het resultaat is nog beter geworden dan ik had verwacht. En om inhoudelijk op het onderwerp in te gaan: ik denk dat het niet uitmaakt wanneer je samen voor kinderen kiest. Zolang je maar gelukkig bent en achter de keuzes staat die je maakt in het leven. Als je écht carrière wilt maken en jong ouder wilt worden, kan dat. Hulde voor alle werkende ouders!

Naomi

Eerder verschenen...

2011-04-05T10:09:00.001+02:00

...op Monsterboardblog: Social media: werk en privé gescheiden?

Regelmatig geef ik workshops over social media. Steevast krijg ik dan de vraag in hoeverre je werk en privé moet scheiden bij het twitteren of het aanpassen van je Facebook- of LinkedIn-status. Mijn eerste antwoord is altijd dat niets moet. Je bepaalt zelf hoe je omgaat met social media. Hoe meer ontspannen, hoe leuker het wordt. Lees verder...

De andere kant

2011-04-01T13:35:00.002+02:00

Pr-professionals zijn niet gewend om in de belangstelling van de pers te staan. Liever zorgen we er van achter de coulissen voor dat onze klanten in de media komen. Vandaag moesten we er echter zelf aan geloven. Erg vonden we dat niet, want het betreft een heugelijk feit: de officiële ondertekening van onze raamovereenkomst met de betrokken gemeenten voor de promotie van Utrechtse Heuvelrug. Ons doel de komende twee jaar: het verder versterken van de naamsbekendheid van de Utrechtse Heuvelrug als recreatieregio in Nederland.

Hoe we dit gaan doen? Met blended communicatie. De strategie die we in onze inschrijving op de aanbesteding presenteerden omvat een geïntegreerde aanpak waarin we alle communicatiemiddelen kunnen inzetten die tot onze beschikking staan. Dit doen we in nauwe samenwerking met de VVV’s in de regio. Ook betrekken we de gebiedspartijen en het bedrijfsleven in onze activiteiten om een zo groot mogelijk draagvlak te creëren. We voeren frequent overleg met betrokkenen en creëren middelen die variëren van beursdeelname, evenementorganisatie tot intensieve persbewerking, inzet van social media en het uitgeven van een krant. Centraal in de strategie staat de website, die we uitbreiden met allerlei nieuwe functies. En dat alles doen we in-house. Daar zijn we stiekem best trots op.

Team Utrechtse Heuvelrug

Annemiek, Cas, Hanneke, Marije en Els

Privé / professioneel; de juiste balans of joúw balans?

2011-03-30T11:17:00.005+02:00

Het is een terugkerende discussie: de scheiding en balans tussen privé en zakelijk binnen sociale media. Deze discussie had misschien wel zijn hoogtepunt rond de introductie van Whoopaa, een social media-tool die deze scheiding heeft doorgevoerd in haar dienst. Veel mensen roepen dat deze scheiding in social media niet gewenst of zelfs niet meer aanwezig is. Daarom wil ik graag in deze blogpost een lans breken voor hen, die wél behoefte hebben aan onderscheid tussen privé en zakelijk communiceren.

Ik voel me prettig in het grijze gebied tussen privé en zakelijk. Het is altijd leuk als ik bij zakelijke relaties aanschuif en zij weten wat mij in het dagelijks leven bezighoudt. Het zorgt voor onverwachte gesprekken of gedeelde interesses. Andersom werkt het ook: regelmatig zijn mijn persoonlijke contacten ook zakelijk geïnteresseerd, omdat zij ook dit gedeelte van mijn leven meekrijgen. Mijn beleving is dat ik zowel privé als zakelijk dezelfde persoon ben. Dus zo ook in de sociale media.

Wat je helaas (te) vaak ziet gebeuren in de (social) media consultancy, is dat de zogenaamde social media-goeroes hun eigen behoeftes, workflow en persoonlijke voorkeuren reflecteren op anderen. Dat ik persoonlijk geen moeite heb mijn privéleven (deels) te tonen, betekent niet automatisch dat anderen hier geen moeite mee (mogen) hebben. Dus als mensen aangeven dat ze worstelen met het delen van hun persoonlijke leven, zou ik kunnen vertellen dat dit nou eenmaal ‘het nieuwe werken’ is. Waarschijnlijk heeft dit echter een averechts effect. En werpt het juist een drempel op voor deze mensen.

Uiteraard zijn transparantie, authenticiteit en persoonlijkheid sleutelwoorden in sociale media. Wat mij betreft zijn het echter slechts de kaders. Mensen bepalen zelf hoe ze binnen deze kaders hier invulling aan geven. Het is dan ook niet vreemd om te zien dat de vele ‘do’s en don’ts’ over hoe je in sociale media moet acteren als paddenstoelen uit de bloggende grond schieten. Dit soort ‘regeltjes’ gaan echter lang niet voor iedereen op. Ze kunnen mensen voor wie deze ‘regeltjes’ niet zo vanzelfsprekend zijn, zelfs afschrikken. Het mooie van sociale media is dat iedereen zelf bepaalt hoe, wat, wanneer, waarom en met wie hij of zij actief is. Uiteraard werkt het één beter dan het ander, maar dat leer je vaak gaandeweg. Daarbij kom je er bovendien al snel achter dat de lijn tussen privé en zakelijk helemaal niet zo dik is als hij misschien lijkt. Het grijze gebied mag en moet iedereen zelf verkennen, in kaart brengen en afbakenen. Mijn advies: begin, luister, lees, ontdek, probeer uit, juich, stoot je teen, herstel, leer, stel bij en ga vrolijk verder.

En dat alles op een manier waar jij je goed bij voelt!

www.lvtpr.com/joost

The battle of the Bit.ly’s

2011-03-04T15:42:00.012+01:00

Het beperkte aantal tekens en de onmogelijkheid van (micro)blogdiensten om woorden te hyperlinken, dwingt veel mensen tot gebruik van een URL shortener als bit.ly. Zo zijn lange URL’s snel behapbaar te maken en te gebruiken in updates. Maar een bit.ly kan meer dan alleen afkorten. In deze blogpost wil ik een aantal van deze mogelijkheden op een rijtje zetten en kijken naar het belang (en gevaar) van doorklik-monitoring.

Persoonlijk account & workflowMet een persoonlijk account zijn je bit.ly’s te archiveren en in een overzicht bewaren. Zo kun je ze later gemakkelijk terugvinden. Dit account is te koppelen aan bijvoorbeeld een Tweetdeck, waardoor je van lange URL’s automatisch een bit.ly kan maken en kan opslaan in je account. Ook kun je gebruikmaken van de bit.ly toolbar of een plugin voor je browser, waarmee je van elke willekeurige website (of stukje content) direct een bit.ly kunt aanmaken. Je kunt deze bit.ly’s bovendien customizen (een eigen, unieke naam geven), bijvoorbeeld van bit.ly/de3j83 naar bit.ly/eigennaam. Dit kan echter alleen als deze URL nog niet eerder in bit.ly gebruikt is.

StatsNaast bovenstaande mogelijkheden, bieden diensten als bit.ly interessante statistieken. Zo wordt van elke korte URL bijgehouden hoe vaak er op de betreffende bit.ly is geklikt naar de betreffende website. Aan de hand van deze cijfers kun je perfect zien welke hyperlinks daadwerkelijk een call-to-action hebben gebracht en dus welke verwijzing blijkbaar aan de behoefte van de lezer heeft voldaan.

Een aantal voorbeelden uit mijn eigen analyse: verwijzingen in tweets naar artikelen over sociale media werden een tijdje geleden massaal doorgeklikt, maar dit neemt de laatste tijd duidelijk af. Scoops, nieuws en first views doen het (uiteraard) nog steeds goed, maar de echte uitschieters bevatten duidelijk allemaal een fun factor. Theo Janssen die van een bus valt bij de huldiging van FC Twente, een geweldig doelpunt van FC Barcelona en een knipoog naar een plaatje van een Wilders-aanhanger vormen mijn all-time records.

Wanneer je doorklikt naar de info page van een bit.ly, zie je nog meer statistieken. Dit doe je door achter een bit.ly een + te zetten in de adresbalk van de browser. Niet alleen het aantal, maar bijvoorbeeld ook het tijdstip en de locatie van de doorclicks. Daarnaast kun je op de informatiepagina het totale gebruik van de hyperlink monitoren. Dus als iemand anders jouw bit.ly gebruikt zonder bronvermelding, kun je die bit.ly hier nog blijven volgen. Wanneer je bovenaan de informatiepagina op Analyze klikt, zie je bovendien de resultaten van al je bit.ly’s bij elkaar opgeteld. Erg handig voor de verantwoording van online activiteiten.

InsightsWat kun je vervolgens met al deze informatie doen? Met bovenstaande inzichten kun je je communicatie- en contentstrategie aanpassen. Je kunt precies zien waar mensen wel en niet naar op zoek zijn en op welk moment van de dag/week mensen doorklikken. Verder biedt de informatie inzicht in wat wel en niet werkt qua ‘verpakking’ van de boodschap.

ValkuilenEr zijn echter ook valkuilen in het gebruik van bit.ly’s. Ik gaf hierboven al aan dat je ook de bit.ly’s van anderen kunt bekijken en/dus ook van je concurrent. En vice versa. Het artikel ‘De Twitter-statistieken van je concurrent liggen op straat’, geschreven door Remco Bron, geeft hier enkele duidelijke voorbeelden van.

Trial & errorHet uitvoeren en optimaliseren van een (social) mediastrategie is in vele opzichten een kwestie van trial & error – het analyseren van bit.ly’s helpt hierbij. Hierboven heb ik alleen aandacht besteed aan de gratis versie van bit.ly. Betaalde accounts bieden meer mogelijkheden. Met een gratis account kom je echter al een heel eind.

Joost Geurtsen

Boekrecensie “De Laatste Manager” van Ben Kuiken

2011-03-01T16:06:00.000+01:00

Ben Kuiken heeft met ‘De Laatste Manager, een pleidooi voor vrijheid, gelijkheid en ondernemerschap’ een zeer onderhoudend boek geschreven. Het is zelfs door Management Team benoemd tot een van de vijf beste managementboeken van 2010. Terecht? Het is een vlot geschreven boek, en daar houden drukke managers wel van. Maar maakt het de beloften van de achterflap wel waar? Lezen we ‘hoe steeds meer organisaties vertrouwen op ondernemende, zelfsturende professionals’? Niet helemaal, want tijdens het lezen bekroop me al snel het gevoel dat de wens de vader van de gedachte is. Dat is mede ingegeven door de terminologie die Kuiken gebruikt om managers te typeren. In zijn optiek zijn ‘managers’ graaiende grootverdieners die bonussen opstrijken terwijl elders in de organisatie ontslagen vallen. Ze zijn de oorzaak van alles wat niet deugt aan organisaties. Kuiken lijkt meer te zoeken naar bewijs dat organisaties zonder managers kunnen, dan te zoeken naar voorbeelden van bedrijven die aantoonbaar effectiever werken zonder managers.

De voorbeelden die Kuiken aanhaalt – en die vormen een belangrijke kurk waar het betoog op drijft – zijn niet allemaal even sterk. Dat roept bij mij de vraag op waarom voorbeeldorganisaties nog steeds met een lampje gezocht moeten worden.

Wel een duidelijk succes is de formule van Buurtzorg Nederland. Deze organisatie lijkt wel een losse, decentrale én effectieve structuur gevonden te hebben. Een die helemaal van deze tijd is; die lijkt op een netwerk van zelfstandigen die een aantal backoffice-achtige elementen delen. Finext heeft zelfsturing en transparantie tot een kunst verheven. Nedap is een organisatie die verantwoordelijkheden laag in de organisatie leggen zelfs weet te combineren met een beursnotering, met alle bijbehorende aandeelhouderdruk. En het leger legt de beslissingbevoegdheid bij de teams in het veld. Met dien verstande dat er uiteindelijk natuurlijk wel ergens verantwoording moet worden afgelegd voor alle handelingen.
De voorbeelden van Microsoft, Interpolis en Semco zijn echter niet overtuigend. Bij het verhaal van Theo Rinsema bekruipt me toch iets teveel het gevoel dat Microsoft wil laten zien dat het bedrijf ‘eats its own dogfood’. Een bedrijf dat software verkoopt voor plaatsonafhankelijke samenwerking moet wel een dergelijke vorm van samenwerken laten zien. Is Microsoft een schoolvoorbeeld, en het verhaal van Rinsema daarmee een illustratie van een bedrijf dat de manager de deur uitdoet? Nee, het bedrijf staat bol van de Presidents en Vice Presidents. Misschien hebben die dan niet allemaal meer een eigen kamer… Interpolis dan. Zo’n twaalf jaar geleden schreef ik er in opdracht van een klant een mooi verhaal over: flexibele werkplekken, mensen die hun vaste plekje in de kantoortuin moesten opgeven, sturing op afstand… Het nieuwe werken (maar toen heette het nog anders); net als Microsoft en zoveel bedrijven dat doen. Blijkbaar is er sindsdien geen vooruitgang meer geboekt. Semco blijkt bij Kuiken’s bezoek nergens te lijken op het bedrijf zoals oprichter Semler dat schetste in zijn boeken. Ook een ‘PR-verhaal’ dus? Misschien wel een beetje; Semco blijft zichzelf uitvinden en is er duidelijk nog niet uit wat de optimale organisatievorm is.

Het succes van de managerloze aanpak laat zich moeilijk bewijzen. De claim dat vrijwel alle organisaties uit het boek ‘minstens twintig tot dertig procent productiever en creatiever zijn dan hun traditioneel opererende soortgenoten’, wordt bijvoorbeeld ook niet onderbouwd. Blijkt uit dit boek dat alle bedrijven zonder managers kunnen? Nee, maar de beste voorbeelden tonen wel aan dat volwassen professionals zichzelf in teamverband prima kunnen sturen. Dat het anders kán, onder bepaalde omstandigheden. En dat is wel een inspirerende boodschap. Als dat de opzet was, dan is Kuiken hierin geslaagd.

Ik beloofde Ben een recensie te schrijven vanuit de optiek van de communicatiemanager. Zijn reactie was “haha, de laatste communicatiemanager”. Maar wat kunnen we leren van dit boek? Het idee dat het meest blijft hangen is dat creativiteit het beste tot bloei zou komen zonder teveel sturing van bovenaf. In zelfsturende teams dus.

Een ander idee dat blijft hangen is dat bestuurders, en dan met name het hogere echelon, hun communicatieprofessionals serieus moeten nemen. Te vaak is nog het bewijs te zien dat dit niet altijd gebeurt. Interviews die fout gaan, informatie die wordt gelekt, ‘onbereikbare’ woordvoerders.

Ten derde: met name de opkomst van sociale media en online netwerken hebben het communicatiespeelveld blijvend veranderd. Bij die verandering past een minder starre, gesloten houding. Door een open houding kan een onderneming al in een productontwikkelstadium waanzinnig veel leren van diegenen die straks de afnemersgroep vormen. Het netwerk kan en moet bijdragen aan een vlot verkoopproces. Klachten moeten de input vormen voor betere bedrijfsprocessen. Bij die open houding past minder management, althans management van de oude soort.

Het nieuwe communicatiemanagement zit in het hart van het bedrijfsproces; niet als gatekeeper of procesbewaker, maar als stimulator en procesversneller. Het zorgt er mede voor dat klanten sneller worden bediend, klachten vlotter afgehandeld en dat processen soepeler lopen. En medewerkers, die moeten op alle niveaus zélf de dialoog aan (kunnen) gaan met hun doelgroepen; in vrijheid, gelijkheid en met ondernemerschap. Daar kunnen ze vooralsnog best een beetje hulp bij gebruiken. Misschien wel van hun manager.

Cas

The King’s Speech: authenticiteit wint

2011-02-28T12:18:00.008+01:00

The King’s Speech won afgelopen nacht de Oscar voor beste film van 2010. Een prachtige film en wat mij betreft een must-see. Niet alleen voor openbare sprekers, maar vooral ook voor mediatrainers en coaches. Daarom: een korte samenvatting en wat wij van dit verhaal kunnen leren.

In The King’s Speech vertolkt Colin Firth de hoofdrol van prins Albert George, zoon van koning George V. Dit doet hij meesterlijk. Zo oordeelde de Oscar-jury trouwens ook toen ze hem als beste acteur beoordeelde. Koning George V was leider van het Verenigd Koninkrijk en regeerde van 1910 tot 1936.

In de film staat de worsteling centraal die de prins heeft met spreken in het openbaar. Hij stottert. Zijn echtgenote Elizabeth Bowes-Lyon, gespeeld door Helena Bonham Carter, steunt hem echter door dik en dun. Uiteindelijk komt Albert George terecht bij de eigenzinnige logopedist Lionel Logue. Lionel houdt er controversiële methodes op na.

Oprechtheid
Lionel is oprecht en intiem. In zijn manier van coachen doorbreekt hij dan ook diverse barrières. De afstand tussen coach en leerling verkleint. De intimiteit zorgt voor een hechte vriendschap. Iets wat ik in de praktijk ook merk. Stel jezelf open, als coach of als 'leerling', en kies voor een hechte, persoonlijke samenwerking – daar haalt iedereen uiteindelijk het meeste resultaat uit. Lionel leert Albert George dat hij in zichzelf moet geloven. Zichzelf moet blijven. En authenticiteit altijd voorop moet stellen. Ook al stottert hij.

Authenticiteit
Langzamerhand groeit het zelfvertrouwen van Prins Albert George. En hiermee verbeteren ook zijn toespraken. Albert gooit de schroom van zich af. Kiest voor zichzelf en durft dat uit te stralen. En is dat uiteindelijk niet waar het om draait in communicatie: authenticiteit? Ik vind van wel.

Annemieke

Vijf tips voor het schrijven van webteksten

2011-02-15T10:45:00.006+01:00

Steeds vaker schrijft LVTPR websiteteksten. Deze zijn een belangrijk, zelfs essentieel onderdeel van bedrijfscommunicatie. Je beïnvloedt dit mede door een goede opbouw en schrijfstijl. Maar mensen zijn druk, zoeken alleen relevante informatie en lezen nauwelijks. Juist daarom: vijf praktische, niet te missen tips voor het schrijven van overtuigende en effectieve webteksten.

1. Keep it short, stupid!
De eerste tip is eenvoudig: houd het kort. Lezen van een beeldscherm is nou eenmaal lastiger dan van papier. Dus gebruik korte zinnen. Vergeet vooral geen leestekens. En wees duidelijk. Zo blijft de aandacht bij de tekst en haakt de lezer niet af.

2. Wit begint en wint
Zeg nou zelf: lange, onoverzichtelijke lappen tekst op een webpagina motiveren niet direct om te gaan lezen. Toch zijn er manieren om de lezer aan te sporen de tekst tot zich te nemen. Witregels en -ruimtes zijn hiervan een belangrijk onderdeel. Gebruik ze waar het kan. En zorg ervoor dat elke alinea niet meer dan één onderwerp behandelt. Dit vergroot de duidelijkheid voor de lezer en zorgt voor de broodnodige rust. Goed voorbeeld: http://www.copyblogger.com/.

3. Tussenkopjes, wie scant ze niet?
Internetters lezen niet of nauwelijks. Daar moeten ze echt toe worden aangezet. Op basis van een eerste web- of tekstscan bepalen ze of de informatie voor hen relevant is. Kopjes en tussenkopjes spelen daarbij een grote rol. Plaats daarom op belangrijke plaatsen een korte, krachtige tussenkop. Zorg dat deze kernwoorden bevat die een indruk geven van de inhoud; niet alleen onder het kopje, maar ook van de hele tekst. Aansprekend genoeg? Een bezoeker is dan zomaar een lezer.

4. Aansprekende bezoekers
Een tekst wil gelezen worden. Vooral door zijn doelgroep. Schrijf daarom altijd voor deze groep. Het klinkt logisch, maar gebeurt nog te weinig. Wat komt iemand doen op deze pagina? En wat wil hij lezen? Houd dit in het achterhoofd bij het schrijven. Spreek de lezer - waar mogelijk - aan op zijn vraag en behoeften. Zo voelt hij zich niet alleen op zijn plaats, maar is hij ook gemotiveerd om verder te lezen.

5. Hand in hand
Een website is geen boek. Er is geen standaard volgorde waarop teksten worden gelezen. Internetters komen willekeurig op een site binnen: vanuit een zoekmachine of een externe link. Het is dan ook zaak om die bezoeker – die de site niet kent en structuur mist – bij de hand te nemen. Zorg ervoor dat de paginastructuur in beeld is, bijvoorbeeld met een kruimelpad (sitemap). Vertel wat de lezer kan verwachten: hoe lang is de tekst? Waar is meer informatie te vinden? Op welke link kan hij klikken om contact op te nemen? Kortom: laat hem niet spartelen in het diepe maar leid hem naar zijn doel.

Michel

8-bit of papier voor Valentijn?

2011-02-14T09:37:00.002+01:00

Valentijnsdag is commerciële uitmelkerij. Dat vinden althans veel mensen, waaronder ik. Maar toch koop ik ondanks mijn principes graag wat voor mijn geliefde. Nu betekent werken bij LVTPR impliciet dat je je verdiept in elektronica. Op een gegeven moment wordt dat zelfs een tweede natuur. En dan kan het zomaar zijn dat je een serieus een ‘nerdgadget’ overweegt als cadeau voor Valentijn.

Een zoektocht op internet wijst uit dat de keuze enorm is. Wat te denken van een blikje met hartjes in de vorm van Pac-Man, een Android Robot als pluche knuffel of, als je echt oneindig veel van iemand houdt, een sieraad met daarop de eerste 480 cijfers van het getal Pi. Of je nu old school voor een 8 bit-gadget gaat, of in de huidige tijd wilt blijven met een hartjescover voor je Flip-camera. Het is op internet te vinden.

Bij LVTPR gaan we voor één keer terug naar analoog. Wij verstuurden een aantal relaties een papieren Valentijnskaart via de post. Niet ontvangen? Dan bij deze een prettige Valentijn!

Els

Gezocht: stagiair community management met voorliefde voor voetbal

2011-02-08T17:30:00.004+01:00

Ben jij een echte voetbalfanaat en voel je je helemaal thuis op sites als Facebook, Twitter en Hyves? Volg je een opleiding die helemaal aansluit bij de nieuwe digitale ontwikkelingen? Dan hebben wij de ultieme stageplek voor jou!

PR- en communicatiebureau LVTPR is namelijk per direct op zoek naar een (communicatie)stagiair die zijn of haar interesse voor social media en voetbal in de praktijk wil brengen. Iemand die bovendien veel wil opsteken van het reilen en zeilen van social media in een professionele omgeving en aan de slag wil als stagiair community manager in Bunnik (vlakbij Utrecht).

Dus: ben jij een enthousiaste voetbalfan die affiniteit en ervaring heeft met het begeleiden, monitoren en het bijhouden van communities en sociale media? Volg je een relevante HBO- of WO-opleiding en heb je ook nog eens een vlotte pen? Solliciteer dan direct bij LVTPR en wie weet kom je ons team binnenkort wel versterken!

Je belangrijkste activiteiten tijdens de stage:

• Ondersteuning van de groei/ontwikkeling van een groot Europees voetbalfanplatform via onder meer social media en de community zelf;
• Ondersteunen van de bewaking van community-beleid door LVTPR op dit voetbalplatform;
• Identificeren en analyseren van kansen en bedreigingen op community- en social media-gebied;
• Er is eventueel ruimte voor een eigen onderzoek tijdens deze stage.

Je komt te werken binnen ons dynamische pr-team in Bunnik. Zo leer je niet alleen alles over community management en social media in de praktijk, maar steek je ook alles op over pr en communicatie.

Geïnteresseerd? Stuur je CV en een korte motivatie naar joostgeurtsen@lvtpr.nl. Liever eerst meer informatie? Vraag het gerust aan Joost via de mail. Dit kan ook via Twitter: @joostgeurtsen.

Google Adwords: bereik de doelgroep gericht en snel

2010-12-24T10:12:00.003+01:00

De zoekmachine van Google, het is een niet te onderschatten kracht. Potentiële klanten zoeken via Google naar producten of diensten en wat ze daar aantreffen bepaalt hun mening. Want wist u bijvoorbeeld dat zestig procent van de potentiële kopers zich oriënteert op Google? En dat maar liefst 85 procent van de consumenten een merk dat bovenaan scoort in de zoekmachine beschouwt als een topmerk? Zelfs als het dat helemaal niet is? Kortom: snel gevonden worden in Google is essentieel. Daarvoor is adverteren via Google Adwords een zeer geschikt middel.

Met Google Adwords staat een bedrijf binnen korte tijd in de bovenste regionen van de zoekresultaten. Het is een soort online veiling. Iedereen bepaalt zelf op welke zoekwoorden en voor welk bedrag hij of zij getoond wil worden. Hoe hoger het bod, hoe beter de positie. En het mooie is: alleen voor daadwerkelijke klikken op de advertenties moet worden betaald. Een vertoning is helemaal gratis.

Bepaal strategie
Uiteraard vergt elk bedrijf of campagne zijn eigen strategie. Snel leads genereren? Zet dan hoog in en zorg voor wervende advertentieteksten. Naambekendheid vergroten maar niet veel budget? Houd de biedingen dan laag en ga alleen voor de juiste vertoningen. Adwords biedt veel mogelijkheden; voor ieder bedrijf en elk doel of budget.

Goede resultaten door Adwords
Bij LVTPR zetten we Adwords in voor diverse klanten. En met succes. Zo hebben we onlangs voor een ICT-dienstverlener vijf weken lang een Adwords-campagne verzorgd. We onderzochten de juiste zoekwoorden (op welke termen zoekt de eindklant?), schreven de advertentieteksten en namen de totale invoer, analyse en uitvoering van de campagne op ons. Tijdens de looptijd stuurden we constant bij, altijd gericht op het maximale resultaat. Mede dankzij de Adwords-campagne heeft deze klant meer dan zestig leads kunnen binnenhalen. En dat is zeker niet slecht gezien het doel van dertig. Daarnaast is het bedrijf vijf weken lang bovenin de zoekresultaten te zien geweest op belangrijke zoekwoorden van de doelgroep. Ook voor de naambekendheid een zeer goed resultaat dus.

Michel

2011: LVTPR wenst jou...

2010-12-21T17:28:00.001+01:00

Het begint allemaal met communiceren. Breng je boodschap, het liefst op een creatieve manier, over op de doelgroep. Dat adviseren we onze klanten, en dat geldt uiteraard ook voor onszelf.

Na een interne brainstormtraining met als oefenonderwerp ‘de kerstkaart’ was het idee gevormd: op de kerstkaart van 2010 moesten baby’s komen. Baby’s? Ja. Want het thema dit jaar is groei. Uiteraard niet zomaar baby’s, maar alle medewerkers van de LVT Group op nul-jarige leeftijd. In de maand oktober bracht ieder van ons dus spontaan bezoekjes aan hun ouders om een schattige babyfoto van zichzelf uit de plakboeken te scheuren.

Benieuwd naar de LVT-babies en naar onze boodschap aan jou? Bekijk de kerstkaart hier.

Naar de finale...

2010-12-20T17:54:00.006+01:00

Holmes Report, de nieuwssite voor de pr-sector, heeft ons als finalist geselecteerd voor de Benelux Consultancy of the Year Award. Vorig jaar wonnen we 'm, dus fingers crossed!

Content is king: doe meer met je evenement!

2010-12-17T11:30:00.004+01:00

Je bent een bedrijf en je ziet dat je doelgroepen worstelen met een bepaald issue in de markt. Als expert in die markt heb ook jij je verdiept in dat issue en weet je klanten hiermee verder te helpen. Maar hoe laat je nou merken aan potentiële klanten dat jij die kennispartner bent? Een van de tools die je dan in kunt zetten is een seminar, themadag, of hoe je het ook wilt noemen, waarbij je doelgroepen een platform biedt om kennis te vergaren en uit te wisselen. Eneco deed dat onlangs door het organiseren van een Masterclass met als thema 'Duurzame energie: uitbesteden of in eigen beheer?'

Een keur aan interessante sprekers werkte mee aan deze themadag voor woningbouwcoöperaties, gemeenten en projectontwikkelaars. Door interactieve breakout-sessies kon er echt dieper op specifieke onderwerpen in worden gegaan en een paneldiscussie bood gelegenheid voor een goede discussie. Kortom: een interessant en relevant kennisplatform voor de doelgroepen van Eneco. Dus ook interessant voor de doelgroeppersonen die niet aan het evenement deel konden nemen.

Communicatiecampagne
LVTPR organiseerde een communicatiecampagne om meer te halen uit dit evenement. Voorafgaand werd er aandacht gevraagd voor dit initiatief van Eneco in de relevante online media door bannering en vermeldingen in de agendarubrieken. Eneco bouwde een landingpage voor informatie en aanmelden. Ook via verschillende Twitter-kanalen en LinkedIn werd dit evenement gecommuniceerd (met uiteraard een customised link naar de landingspage).

Video
Voor online media is video hot! In samenwerking met Energiemedia produceerden we diverse video-interviews met de gastsprekers en een korte overview-video met de belangrijkste statements en conclusies van de Masterclasss. En om het contentplaatje compleet te maken schreef een van de editors van LVTPR een artikel waarin de visies, argumentatie en conclusies van de diverse sprekers en bezoekers werden samengevat. De week na de Masterclass stond al deze content, inclusief de presentaties van de Masterclass, online op de Masterclass-landingpage van Eneco. Hierover werd een e-mailing naar de relevante doelgroeppersonen van Eneco gestuurd. Zo konden mensen die het evenement niet bezocht hadden ook profiteren van de kennisdeling en alles nog even rustig nalezen. En uiteraard werd ook de relevante vakmedia geattendeerd op de interessante content en uitgenodigd dit op hun eigen pagina op te nemen.

De kennisuitwisseling blijft op deze manier niet beperkt tot de deelnemers aan de Masterclass en Eneco biedt de doelgroepen nu de mogelijkheid om de uitgewisselde kennis naar behoefte terug te halen. Zo maakt Eneco de rol van kennispartner concreet, samen met LVTPR. Want relevante content is king!

Annemiek

Miniseminar zin en onzin over communicatie 2.0

2010-11-19T09:39:00.002+01:00

Termen als social media, SEO en communicatie 2.0 vliegen iedereen om de oren. Dit biedt enorm veel nieuwe kansen. Maar wat is hype en wanneer is iets zinvol? Hoe begin je en op welke trends haak je in?

Voor een antwoord op deze en andere vragen organiseren we op maandag 29 november 2010 een gratis miniseminar over communicatie 2.0. In een korte en snelle sessie praten we communicatie- en marketingmanagers bij over de integratie van social media, SEO en andere digitale mogelijkheden in het communicatieplan.

We bieden in een inspiratiesessie onder meer een presentatie van Charly Lammers van Toorenburg over het adopteren van nieuwe methoden in de communicatiestrategie. Daarnaast vertelt Joost Geurtsen, consultant op het gebied van digitale communicatie bij LVTPR, alles over de mogelijkheden van bijvoorbeeld Twitter en Facebook voor uw organisatie.

Na de sessie kun je uiteraard napraten over de ontwikkelingen bij uw organisatie. Met andere aanwezigen of met onze experts. Je gaat boordevol inspiratie en concrete actiepunten naar huis.

Geïnteresseerd? Meld je dan direct aan. Dat kan via deze link http://bit.ly/lvtprsessie3 of via Twitter (@lvtpr).

Wat is skobbleren nu weer?

2010-10-19T09:38:00.006+02:00

In Duitsland, Engeland en de Verenigde Staten wordt er al behoorlijk op los geskobblerd. LVT PR heeft in opdracht van Skobbler dit nieuwe werkwoord ook in Nederland geïntroduceerd. Wat het is? Ik zal het jullie uitleggen.

Skobbler is een navigatiesysteem dat je als applicatie kunt downloaden op je iPhone. Dit kost slechts 1,59 euro en biedt vrijwel alle functies die andere gangbare navigatiesystemen ook hebben. Een mooi alternatief dus voor dure navigatiesystemen. De weg kwijt of een route plannen? Voortaan gewoon even de route skobbleren dus.

Marcus Thielking, mede-oprichter van Skobbler, reisde gedurende twee dagen met ons door het land om in gesprek te gaan met journalisten. Ik zelf was aan het eind van de mediatour in de gelegenheid om Marcus te ontmoeten. Ik vroeg hem hoe de mediatour was bevallen. Het antwoord: "Journalists in Holland are fantastic!"

En waarom zijn die Nederlandse journalisten nu zo fantastisch? Volgens Marcus heeft dat vooral te maken met de diversiteit in het type journalisten. Allereerst zijn diverse soorten media voor Skobbler interessant; van Nederlands populairste gadget guru en auto magazine tot een vakblad voor telecom en een landelijk dagblad. LVT PR regelde afspraken met al deze media.

En zoals je kunt verwachten, bij diverse soorten media horen diverse locaties. Zo heeft Skobbler-man Marcus op hele diverse plekken in Nederland zijn verhaal gedaan. Keurig op een redactie, maar ook bij een journalist thuis in hartje Amsterdam. Maar ook in een zakencafé in Amsterdam Zuid, een dorpscafeetje of in een bekend wegrestaurant aan de snelweg. Iets waar we niet bij stil staan is dat dit als zeer bijzonder wordt ervaren door een buitenlander. Zelfs al komt hij uit ons buurland.

De diverse publicaties hebben er mede toe geleid dat Skobbler binnen een week in de top vijf stond van meest gedownloade betaalde applicaties in de App Store van Apple. Eén ding is zeker: Skobbler beseft inmiddels hoe belangrijk het is om met een lokaal pr-bureau te werken. Een bureau dat zijn weg kent in het afwisselende landschap der journalisten.

Isabelle

Afko's

2010-10-18T11:13:00.001+02:00

Vaagtaal, we hebben er al eerder over geschreven; het blijft een interessant onderwerp. Neem nou het gebruik van afkortingen. In onze spreek- en schrijftaal komen afkortingen veelvuldig voor. Vaak gaat men er vanuit dat de lezer weet wat het betekent. Afkortingen als BV, MT, s.v.p. zijn duidelijk, maar er zijn ook afkortingen die minder bekend zijn. Wat te denken van OPEC of EBITDA. Niet iedereen zal weten waar deze voor staan. Als pr-bureau (ook al een afkorting) zien we dagelijks afkortingen voorbij komen in persberichten. Samen met onze klanten proberen we een zo duidelijke mogelijke boodschap neer te zetten. We zetten vage taal dan ook liever om in duidelijke taal.

Ons team van schrijvers is heel kundig in het gebruik van afkortingen. Waar nodig proberen we deze te omzeilen of van een verklaring te voorzien. Toch ontkom je er niet altijd aan om afkortingen toe te passen. Dat is niet erg, zolang ze de boodschap versterken en meer duidelijkheid scheppen. Wel moet je je altijd afvragen voor wie het bericht bedoeld is. Laatst bleek namelijk dat niet elke generatie bekend is met alledaagse afkortingen. Mijn tachtigjarige oma was op bezoek en liet zich ontvallen dat de kleinzoon van een vriendin niet helemaal in orde was. Hij had ADSL. Bij nader inzien bleek dat de jongen ADHD had. Dan maakt hij wel heel veel bits per seconde, moest ik concluderen. Het is toch wat met die afko’s!

Lianne

Onbewuste image building

2010-10-15T09:28:00.002+02:00

Sommige dingen verbazen me. Het is echter maar zelden dat ik zo perplex stond als vorige week. De baas van mijn echtgenoot is een vriendelijke man, maar een met een gebruiksaanwijzing. In eerste instantie komt hij nogal nors over. Daarbij is het een man van weinig woorden. Zijn vrouw wilde al tijden graag een hond – een puppy. De puppy kwam er. En, ik geef toe, het is een ontzettend aandoenlijke bol wol die ook afgelopen zaterdag vrolijk rond ieders voeten dartelde.

De baas kwam aanlopen en toen gebeurde het: zijn anders zo lage stem en korte frasen verdwenen als sneeuw voor de zon. Wat ervoor in plaats kwam? Een hoog en lieflijk toontje: “Ja hè boeffie, heb jij goeie cijfertjes gehaald op puppycursus. Ja, dat heb jij goed gedaan hè”. Daar stond ik dan. Het enige wat ik op dat moment kon bedenken, is mij omdraaien en naar de wc rennen om daar in lachen uit te barsten.

Toen ik terugliep bedacht ik dat hij wel iets had bereikt, onbewust weliswaar. Ik vond ‘m ineens een stuk sympathieker. Af en toe alle façades afbreken, is zo slecht nog niet voor je imago. Dat zouden meer mensen en bedrijven moeten doen.

Els